Często zadawane pytania o wierze chrześcijańskiej

Jan Chrzciciel był sługą Bożym, który przyszedł na świat 6 miesięcy przed Jezusem i którego przepowiedziano w Księdze Malachiasza, ostatniego proroka Starego Testamentu. “Pamiętajcie o zakonie Mojżesza, mojego sługi, któremu przekazałem na Horebie ustawy i prawa dla całego Izraela! Oto poślę wam proroka Eliasza, zanim przyjdzie wielki i straszny dzień Pana, i zwróci serca ojców ku synom, a serca synów ku ich ojcom, abym, gdy przyjdę, nie obłożył ziemi klątwą” (Księga Malachiasza 3:22-24).

Kiedy Jezus przyszedł na świat lud Izraela porzucił słowa przymierza Bożego i czcił cudzych Bogów. W ofierze składali ślepe i nieczyste zwierzęta, a świątynie Boże stały się targiem.

W Prawie Mojżesza i w Prorokach jest przepowiedz nadejścia Jezusa Chrystusa. Prawo daje człowiekowi wiedzę czym jest grzech i pokazuje jak wielkim jest grzesznikiem. (List do Rzymian 3:20). Grzechem jest łamanie prawa. W Starym Testamencie grzesznik, który złamał Prawo musiał przyprowadzić zwierzę do przybytku, przekazać mu grzechy, kładąc ręce na głowie. Potem musiał złożyć ofiarę, aby uzyskać przebaczenie i zjednoczenie z Bogiem. Potem kapłan brał krew i wlewał nieco w rogi ołtarza całopalnego, resztą spryskiwał pozostałe części ołtarza.

Jednakże lud Izraela nie mógł otrzymać odpuszczenia grzechów dzięki codziennym ofiarom. Dlatego Bóg ustanowił Dzień Pojednania. Wtedy (dziesiątego dnia siódmego miesiąca) Bóg przebaczał grzechy całego roku.

Tego dnia arcykapłan Aaron rzucał losy o dwa kozły, jeden dla Pana, a drugi dla kozła ofiarnego. Potem kładł dłonie na głowie kozła dla Pana, aby przekazać mu grzechy całego roku popełnione przez lud Izraela. Potem Aaron brał krew zwierzęcia i siedmiokrotnie spryskiwał nią przed Skrzynią Świadectwa. Po skończeniu odkupienia w miejscu świętym, ciągnął drugi los. Kładł dłonie na głowie kozła żywego i wyznawał całoroczne grzechy Izraela, przekazywał mu grzechy. Później odpowiedni człowiek wypędzał kozła na pustynię. W ten sposób Izraelici mogli odkupić grzechy.

Prawo wyrażone w Starym Testamencie nie mogło udoskonalić tych, którzy dokonywali odkupienia rok po roku. Był to jedynie cień tego co miało nadejść (Mesjasz). Lud Izraela nie oczekiwał Jezusa Chrystusa, Zbawiciela. Czcili oni cudzych bogów w grzesznym świecie, odrzucając proroków Starego Testamentu. Bóg zesłał Jana Chrzciciela, którego zadaniem było nawrócić serca Izraelitów do Boga i przygotować ich na przyjście Jezusa Chrystusa.

Zanim Jan Chrzciciel udzielił chrztu Jezusowi Chrystusowi, w Judei udzielał ludowi Izraela chrztu upamiętania. Celem chrzczenia wodą było poprowadzenie ludzi drogą wiary i poszukiwaniem Jezusa, któremu ma udzielić chrztu poprzez nałożenie rąk, aby Jezus przejął grzechy świata, a następnie odkupił je przez śmierć na krzyżu. Powiedział, że Jezus nadejdzie i złoży jedną doskonałą ofiarę bez skazy. Podobnie jak lud Izraela otrzymywał odkupienie przez złożenie nieskalanej ofiary i zabijanie jej zgodnie z prawem Starego Testamentu.

Wielu Izraelitów wyznawało grzechy, żałowało i otrzymywało chrzest od Jana Chrzciciela. “Żal” oznacza “powrót do Pana”. Przychodzili do Jana, przypominali sobie prawo Starego Testamentu i wyznawali, że grzeszą tylko do dnia śmierci i że nie mogą wejść do królestwa niebieskiego jedynie dzięki dobrym uczynkom, i zwracali swe serca ku Jezusowi Chrystusowi, który zmył grzechy raz na zawsze i otworzył bramy królestwa niebieskiego.

Przez chrzest udzielany ludowi Izraela przez Jana Chrzciciela ludzie wyznawali swe grzechy, żałowali i szukali Jezusa Chrystusa, który ma otrzymać chrzest od Jana Chrzciciela, arcykapłana i przedstawiciela ludzi, potem Jezus ma umrzeć za ludzkie grzechy. To jest prawdziwe biblijne odkupienie. Jan powiedział ludziom: “Ja was chrzczę -wodą, ku upamiętaniu, ale ten, który po mnie idzie, jest mocniejszy niż ja; jemu nie jestem godzien i sandałów nosić; On was chrzcić będzie Duchem świętym i ogniem” (Ewangelia według św. Mateusza 3:11).

Jan Chrzciciel nakierował serca ludzi w stronę Jezusa, złożył świadectwo, że Jezus zgładził grzechy świata (Ewangelia św. Jana l:29) i umarł śmiercią męczeńską.

Wrócić do listy