Duch Święty to Pomocnik, innymi słowy, Duch prawdy, dar Boży dla wszystkich sprawiedliwych, którzy narodzili się ponownie z wody i Ducha od tej pory, jak Jezus został ochrzczony przez Jana Chrzciciela, umarł na Krzyżu i zmartwychwstał (Ew. św. Jana 15:26). W Liście do Efezjan napisano: “W nim i wy, którzy usłyszeliście słowo prawdy, ewangelię zbawienia waszego, i uwierzyliście w niego, zostaliście zapieczętowani obiecanym Duchem Świętym” (List św. Pawła do Efezjan 1:13). Duch Święty zstępuje na sprawiedliwych, którzy otrzymali przebaczenie wszystkich grzechów poprzez wiarę w Jezusa Chrystusa i zostali dziećmi Bożymi.

W Ewangelii św. Jana Pan mówi: “Ja prosić będę Ojca i da wam innego Pocieszyciela, aby był z wami na wieki” (Ew. św. Jana 14:16). Uczniowie Jezusa otrzymali przebaczenie wszystkich grzechów poprzez wiarę w to, że Jezus wziął na Siebie wszystkie grzechy świata przez Swój Chrzest. Właśnie dlatego Jan Chrzciciel świadczył: “Oto Baranek Boży, który gładzi grzech świata!” (Ew. św. Jana 1:29).

“Grzech świata” to wszystkie grzechy, które ludzie popełnili, popełniają i będą popełniać od momentu założenia świata aż do jego końca. On wziął na Siebie wszystkie grzechy świata, umarł na Krzyżu, zmartwychwstał i w taki sposób uczynił nas sprawiedliwymi. W Liście do Hebrajczyków napisano: “Lecz gdy On złożył raz na zawsze jedną ofiarę za grzechy, usiadł po prawicy Bożej, Oczekując teraz, aż nieprzyjaciele jego położeni będą jako podnóżek stóp jego. Albowiem jedną ofiarą uczynił na zawsze doskonałymi tych, którzy są uświęceni” (List św. Pawła do Hebrajczyków 10:12-14).

Pan został ochrzczony i ukrzyżowany, zmartwychwstał i w taki sposób raz na zawsze uczynił nas sprawiedliwymi. Więc nam zostały przebaczone zarazem wszystkie grzechy; zostaliśmy dziećmi Bożymi dzięki Jezusowi. To wieczna prawda. Ci, którzy poprzez wiarę zostali sprawiedliwymi, nie mają grzechu w sercu. Oni nie mogą nie grzeszyć z powodu swojej słabości, ale oczyścili się z grzechów, ponieważ Jezus zabrał wszystkie ich nieprawości. Więc oni już nigdy ponownie nie zostaną grzesznikami. Duch Święty zawsze mieszka w sercach sprawiedliwych, którzy otrzymali pełne przebaczenie. My nie możemy nie grzeszyć z powodu naszej niedoskonałości. Ale gdybyśmy zostawali grzesznikami zawsze, kiedy grzeszymy, to dar Jezusa, który raz na zawsze uczynił nas sprawiedliwymi, byłby daremny. Jezus musiałby ponownie brać na Siebie nasze grzechy i umierać na Krzyżu. Takie myśli są grzechem przeciw Duchowi Świętemu. (List św. Pawła do Hebrajczyków 6:4-8; 10:26-29).

Więc Duch Święty przebywa w sprawiedliwych, którzy otrzymali odpuszczenie grzechów i narodzili się ponownie poprzez wiarę w ewangelię wody i Ducha. Apostoł Paweł powiedział: “Jakiż układ między świątynią Bożą a bałwanami? Myśmy bowiem świątynią Boga żywego, jak powiedział Bóg: Zamieszkam w nich i będę się przechadzał pośród nich, i będę Bogiem ich, a oni będą ludem moim” (II List św. Pawła do Koryntian 6:16).

Duch Święty zawsze mieszka w dzieciach Bożych. Słowo “zamieszkam” tu nie oznacza, że on unosi się nad nami i przychodzi dopiero wtedy, kiedy modlimy się i wołamy Go. Odwrotnie, On “raz na zawsze zamieszkuje w nas”. On zawsze mieszka w tych, którzy narodzili się ponownie z wody i Ducha, prowadząc i skierowując nas w poznaniu słowa Bożego (Ew. św. Jana 14:26).

Dlatego każdy, kto nie ma Ducha Świętego, nie jest dzieckiem Bożym (List św. Pawła do Rzymian 8:9). Duch Święty przebywa w oczyszczonych i bezgrzesznych, prowadząc ich w dobrych uczynkach i dając świadectwo o tym, że oni są dziećmi Bożymi. To nie jest prawda, że Duch Święty stoi obok nas, przychodzi do nas, kiedy dokładamy pewnych starań. Odwrotnie, On zawsze napełnia dzieci Bożych, narodzonych ponownie przez ewangelię wody i Ducha.

Tymczasem wielu ludzi nie wie o tym i próbuje przyjąć Ducha Świętego w swoje grzeszne serce oraz myśli, że On zstępuje na nich, kiedy oni dokładają starań w zapalnych modlitwach wyrażających żal za grzechy, a pozostawia ich, kiedy oni grzeszą. Oto wiara tych, którzy nie otrzymali Ducha Świętego przez odpuszczenie grzechów. Dlatego trzeba zaprzeć się własnych myśli i powrócić do wiary w słowo Boże.