|
Proszę wyjaśnić pierwszą część Listu św. Pawła do Hebrajczyków 6?
Oto jest moje wyjaśnienie Listu do Hebrajczyków 6:1-8.
“Dlatego pominąwszy podstawowe nauki o Chrystusie przenieśmy się do tego, co doskonałe, nie zakładając ponownie fundamentu, jaki stanowią: pokuta za uczynki martwe i /wyznanie/ wiary w Boga, nauka o chrztach i nakładaniu rąk, o powstaniu z martwych i sądzie wiecznym. A i to uczynimy, jeśli Bóg pozwoli. Niemożliwe jest bowiem tych – którzy raz zostali oświeceni, a nawet zakosztowali daru niebieskiego i stali się uczestnikami Ducha Świętego, zakosztowali również wspaniałości słowa Bożego i mocy przyszłego wieku, a /jednak/ odpadli – odnowić ku nawróceniu. Krzyżują bowiem w sobie Syna Bożego i wystawiają Go na pośmiewisko. Ziemia zaś, która pije deszcz często na nią spadający i rodzi użyteczne rośliny dla tych, którzy ją uprawiają, otrzymuje błogosławieństwo od Boga. A ta, która rodzi ciernie i osty, jest nieużyteczna i bliska przekleństwa, a kresem jej spalenie."
< Wersety 1-2 >
Bóg chce założyć doskonałą wiarę w podstawowe zasady Chrystusa dla dzisiejszych chrześcijan, zarówno jak dla Hebrajczyków-wierzących w Jezusa.
Niektórzy z nich kiedyś zostali oświeceni, poznali prawdziwą ewangelię i otrzymali zbawienie od grzechu, a więc otrzymali Ducha Świętego, lecz później odeszli od prawdziwej wiary. Oni wątpili w ewangelię wody i Ducha.
Więc Biblia wyraźnie głosi, że podstawowe zasady Chrystusa (podstawy nawrócenia od martwych czynów i wiary w Boga, doktryny chrztu, nałożenia rąk, zmartwychwstania martwych i sądu ostatecznego) powinni twardo ukorzenić się w sercu każdego wierzącego.
Tu powinniśmy zwrócić uwagę na to, że te podstawowe zasady są częścią prawdziwej ewangelii Wczesnego Kościoła.
A wśród nich są doktryna chrztu i doktryna nałożenia rąk. To są konkretne świadectwa tego, że ewangelia wody i Ducha jest tą ewangelią, którą głosili Apostołowie i uczniowie w tym czasie.
Ci, którzy są przekonani o prawdziwej ewangelii, nie mają żadnej wątpliwości co do podstawowych zasad Chrystusa, a raczej twardo stoją w ewangelii i idą do życia wiary, życia doskonałego. Ludzkie uczynki nie mogą być doskonałe, lecz kiedy wierzymy w prawdziwą ewangelię wody i Ducha, wtedy możemy być całkiem bezgrzesznymi w wierze.
Właśnie dlatego Bóg rozkazał Abrahamowi: "Służ Mi i bądź nieskazitelny!" (I Księga Mojżeszowa 17:1). To oznacza mieć doskonałą wiarę, która uczyni was całkiem bezgrzesznymi.
Lecz jeśli ktoś zdradzi prawdziwą ewangelię, już uwierzywszy w nią, to już nie będzie miał żadnej szansy na zdobycie zbawienia ponownie. Taka bowiem jest wola Boża. Jego miłość jest bezmiernie wielka i doskonała, lecz Jego gniew na Jego przeciwników jest również wielki i bezserdeczny.
Dlatego w Pieśni nad Pieśniami 8:6 napisano:
"Połóż mię jak pieczęć na twoim sercu,
jak pieczęć na twoim ramieniu,
bo jak śmierć potężna jest miłość,
a zazdrość jej nieprzejednana jak Szeol,
żar jej to żar ognia,
płomień Pański."
W Liście św. Pawła do Hebrajczyków 10:26-27 również czytamy takie samo ostrzeżenie: "Jeśli bowiem dobrowolnie grzeszymy po otrzymaniu pełnego poznania prawdy, to już nie ma dla nas ofiary przebłagalnej za grzechy, ale jedynie jakieś przerażające oczekiwanie sądu i żar ognia, który ma trawić przeciwników."
Teraz możecie mieć wiarę i wiedzę prawdy, czyli ewangelii wody i Ducha. Cóż więc oznacza: "grzeszyć dobrowolnie"? Powinniśmy wiedzieć, że grzechy dzielą się na dwie kategorie: "grzech, który nie sprowadza śmierci" i "grzech, który sprowadza śmierć" (1 List św. Jana 5:16).
Grzeszymy codziennie. Codzienny grzech nie sprowadza śmierć i Pan Bóg już zmył wszystkie takie grzechy. Ale "grzech, który sprowadza śmierć" jest grzechem bluźnierstwa przeciwko Duchowi Świętemu. Napisano: "Dlatego powiadam wam: Każdy grzech i bluźnierstwo będą odpuszczone ludziom, ale bluźnierstwo przeciwko Duchowi nie będzie odpuszczone" (Ewangelia św. Mateusza 12:31).
Duch Święty świadczy, że Jezus jest istnym Zbawicielem, i poświadcza ewangelię wody i Ducha przez narodzonych ponownie świętych. Krótko mówiąc, jeśli ktoś zaprzecza prawdziwej ewangelii, już usłyszawszy ją, to taki człowiek teraz popełnia grzech bluźnierstwa przeciwko Duchowi. Niestety, są ludzie, którzy zdradzają ewangelię, kiedy doznają pewnych nieprzyjemności z powodu ewangelii.
Jeśli ktoś umyślnie zaprzecza prawdziwej ewangelii, nawet będąc pewny, że ona jest prawdziwa, to czy może taki człowiek otrzymać od Boga przebaczenie tego grzechu? Bóg wyraźnie uprzedza o wiecznym potępieniu za taki grzech.
Mam nadzieję, że ta odpowiedź ugasi duchowe pragnienie pana. Ale nade wszystko chcę, abyście twardo stali na ewangelii wody i Ducha, na pierwszej ewangelii, którą nasz Pan Jezus dał nam jeszcze na początku.
Wrócić do listy
|
