" Darmo otrzymaliście, darmo dawajcie " (Ewangelia św. Mateusza 10:8)

STRONA GŁÓWNA   |  MAPA WITRYNY   |  KONTAKT   |  POMOC    
Studia Biblijne Bezpłatne książki chrześcijańskie Bezpłatne elektroniczne książki chrześcijańskie O nas
 



 Kazania wielebnego Paula C. Jong-a na ważne tematy.

 

Cudowna ewangelia,
która pozwala wiernym
otrzymać Ducha Świętego


<Księga Izajasza 9:6-7 >

“Albowiem dziecię narodziło się nam, syn jest nam dany i spocznie władza na jego ramieniu, i nazwą go: Cudowny Doradca, Bóg Mocny, Ojciec Odwieczny, Książę Pokoju. Potężna będzie władza i pokój bez końca na tronie Dawida i w jego królestwie, gdyż utrwali ją i oprze na prawie i sprawiedliwości, odtąd aż na wieki. Dokona tego żarliwość Pana Zastępów.”


Co pozwala Duchowi Świętemu
zamieszkać w wierzących?
Cudowna ewangelia Wody
i Ducha.

Aby napełnić się Duchem Świętym, trzeba wierzyć w ewangelię wody i Ducha. Nasz Pan to Cudowny Doradca i Bóg Wszechmogący. Jezus Chrystus nazywa Siebie drogą do Królestwa Niebieskiego, albowiem on darował każdemu z nas cudowną ewangelię.

Ale bez względu na to wielu ludzi jeszcze żyje w ciemności. Oni próbują wyrwać się z tej ciemności, ale nigdy nie zmogą uciec od swoich grzechów, albowiem nie poznali zachwycającej ewangelii. Wiara w błędne doktryny ich wycieńcza. A ci, którzy szukają prawdę, poznają prawdziwą ewangelię i przeżyją resztę życia w pełności łaski Bożej. Ja wierzę w osobliwe błogosławieństwo Boże, które pozwala mi pomagać tym ludziom poznać prawdziwą ewangelię i oczyszczać się od grzechów.

Tymczasem zwolnienie od grzechów nie jest możliwe bez błogosławieństwa Boga. Prawdziwie jesteśmy błogosławieni, jeśli spotkaliśmy się z Panem i otrzymaliśmy dar Ducha Świętego. Niestety wielu ludzi nie wie, że błogosławieństwo Boże przychodzi poprzez wiarę w zachwycającą ewangelię.

Błogosławieństwo Boże pochodzi z wiary w zachwycającą ewangelię, która była darowana nam przez Jezusa, Jednorodzonego Syna Bożego. Jezus jest Tym, kto wybawił nas od grzechów świata i błogosławił Swoją łaską. Nikt inny nie może wybawić nas od grzechów czy pomóc pozbyć się odczucia przewinienia. Kto może samodzielnie zbawić się od własnych grzechów, cierpień i wiecznej śmierci?

Oto mówi Pan: “Niejedna droga zda się człowiekowi prosta, lecz w końcu prowadzi do śmierci” (Księga Przypowieści Salomonowych 16:25). Ludzie sami wybierają, w co wierzyć i czemu oddawać cześć, i tym samym wybierają sobie drogę albo do duchowego upadku i śmierci, albo do wiecznego życia. Wiele religii wychwala się tym, że łożą osobliwy nacisk na sprawiedliwości i pokazują własną, niezwykłą drogę do zbawienia ludzi od grzechów, ale tylko ewangelia wody i Ducha, darowana nam przez Pana, może wybawić nas od wszystkich grzechów. Jedynie Jezus Zbawiciel może wybawić grzesznika od kary za jego wykroczenia.

W Ewangelii św. Jana nasz Pan naucza: “Ja jestem droga i prawda i żywot, nikt nie przychodzi do Ojca, tylko przeze mnie” (Ew. św. Jana 14:6). On oddał Swoje Ciało i Krew za tych, którzy idą drogą śmierci. Jezus mówi, że on jest drogą do prawdziwego życia. Pan zapewnia nas, że ten, kto nie wierzy w zachwycającą ewangelię Jezusa, nie zmoże wejść do Królestwa Niebieskiego.

Dlatego, aby wejść do Królestwa Niebieskiego, powinniśmy twardo wierzyć w ewangelię wody i Ducha, otrzymać przebaczenie naszych grzechów i uwierzyć w to, że Jezus jest naszym Zbawicielem.



Kiedyś w pradawnym Izraelu!


“Za czasów Achaza, syna Jotama, syna Uzjasza, króla judzkiego, wyruszył Resyn, król aramejski, z Pekachem, synem Remaliasza, królem izraelskim, przeciwko Jeruzalemowi, aby z nim walczyć, lecz nie mógł go zdobyć” (Księga Izajasza 7:1).

Odwiecznie Izrael był zasiedlony przez jedyny lud, ale podzielony na Królestwo Północne i Południowe. Przybytek Boży był w Jerozolimie, w Judzie Południowej, której władcą był Roboam, syn Salomona. Później Jeroboam, jeden z sług Salomonowych, założył inne państwo na Północy i w taki sposób Izrael został podzielony. Od tej pory wiara w Boga zaczęła po trochu podupadać. Zmiany w wierze przyprowadziły do odstępstwa od wiary i pojawienia się religii heretyckich. Więc Jeroboam został protoplastą heretyków. On zmienił Prawo Boże, by utrzymać się na tronie i został ojcem heretyków. Jeroboam dał ludziom Bożym Królestwa Północnego inną religię i nawet próbował zagarnąć Judę, Królestwo Południowe. Minęło prawie 200 lat od tej pory, ale waśnie między tymi dwoma królestwami jeszcze trwają.

W Księdze proroka Izajasza Pan mówi: “Ponieważ Aram, Efraim i syn Remaliasza uknuli zło przeciwko tobie, mówiąc: Wyruszmy do Judy i przestraszmy ją, i podzielmy ją między siebie, a ustanowimy w niej królem syna Tabala. Tak mówi Wszechmogący, Pan: To się nie stanie i tak nie będzie! Gdyż stolicą Aramu jest Damaszek, a głową Damaszku jest Resyn; I jeszcze tylko sześćdziesiąt pięć lat, a rozbity Efraim przestanie być ludem. A stolicą Efraima jest Samaria, a głową Samarii jest syn Remaliasza. Jeżeli nie uwierzycie, nie ostaniecie się” (Księga Izajasza 7:5 9).

Wtenczas Pan przemówił do króla Achazjasza, ale król nie chciał w Niego uwierzyć. Achazjasz był po prostu zaniepokojony tym, że nie zmoże powstać przeciw wojsku Syrii. Ale usłyszawszy o inwazji wojsk zjednoczonych Syrii i Izraela, on aż zadrżał z postrachu. Wtedy Izajasz, sługa Pański, przyszedł i oznajmił mu: “Nie minie i 65 lat, jak Królestwo Północne będzie rozbite. I podły zamysł dwóch królów nigdy się nie spełni”.

Sługa Boży polecił Achazjaszowi poprosić Boga o znak. “Proś dla siebie o znak od Pana, twego Boga, czy to głęboko w podziemiu, czy to wysoko w górze!” (Księga Izajasza 7:11). “…Słuchajcie, domu Dawidowy! Czy mało wam tego, że nużycie ludzi, to jeszcze mojego Boga nużycie? Dlatego sam Pan da wam znak: Oto panna pocznie i porodzi syna, i nazwie go imieniem Immanuel” (Księga Izajasza 7:13-14). To było Boże proroctwo, że On zbawi lud Swój od grzechów.



Kto jest wrogiem Pana?


Wrogiem ludzkości jest grzech, a grzech pochodzi od szatana. A kto jest Zbawicielem ludzkości od wszystkich jej grzechów? Zbawicielem jest Sam Jezus Chrystus, Syn Boży. Człowiek jest słabym stworzeniem, dlatego nie może nie grzeszyć. On jest podwładny szatanowi. Bardzo wielu ludzi jeszcze chodzi do czarowników i wróżek i próbuje żyć tak, jak uczą ci pseudoprorocy. Oto jasny dowód tego, że ci ludzie są podwładni szatanowi.

Pan dał Izajaszowi świadectwo zbawienia, mówiąc, że panna porodzi Syna i nadadzą mu imię Immanuel. Taki był Boży zamysł: posłać Jezusa w grzesznym ciele ludzkim i za Jego pomocą wybawić grzeszników od jarzma szatana. Odpowiednio do proroctwa Jezus przyszedł na ziemię w ciele człowieka, urodziwszy się od Marii Dziewicy.

Gdyby Jezus nie przyszedł do nas, jeszcze bylibyśmy podwładni szatanowi. Ale Jezus zstąpił na ziemię, został ochrzczony przez Jana i umarł na Krzyżu, by dać nam cudowną ewangelię, która wybawia wszystkich grzeszników od grzechów świata. Więc wielu ludzi uwierzyło w błogosławioną ewangelię, otrzymało odpuszczenie grzechów i zostało dziećmi Bożymi.

Nawet dzisiaj wielu teologów sprzecza się o to, czy naprawdę Jezus Chrystus był Bogiem, czy człowiekiem. Teologowie konserwatywni nauczają: “Jezus jest prawdziwym Bogiem”. Ale niektórzy, tak zwani “nowi teologowie” zaprzeczają temu, mówiąc, że Jezus był nieślubnym synem Józefa. Ależ to fatalna, straszna pomyłka!

Niektórzy “nowi teologowie” powiadają, że oni nie mogą uwierzyć w to, że Jezus chodził po wodzie. Oni powiadają: “Naprawdę Jezus szedł po niewysokim pagórku za horyzontem, a Jego uczniowie, widząc Go z dala, myśleli, że On idzie po wodzie”. Nie wszyscy nowocześni doktorzy teologii, którzy należą do szkoły “nowych teologów”, są prawdziwie wielkimi teologami. Większość z nich raczej wierzy jedynie w te fragmenty Biblii, które może zrozumieć.

Oto inny przykład. W Biblii napisano, że Jezus nakarmił pięć tysięcy ludzi pięcioma chlebami i dwoma rybami. Nowi teologowie bardzo sceptycznie odnoszą się do tego cuda. Oni wyjaśniają to w taki sposób: “Ludzie szli w ślad za Jezusem i umierali z głodu. Jezus rozkazał Swoim uczniom zebrać wszystkie ostatki. Jedne dziecko dobrowolnie oddało Jezusowi swoją potrawę. Wtedy dorośli, zobaczywszy to, również oddali ostatki swojej potrawy. Kiedy oni zebrali całą potrawę i zjedli, zostało się jeszcze dwanaście koszów”. Ci teologowie próbują przystosować słowo Boże do ich własnego, bardzo ograniczonego zrozumienia prawdy o Jezusie.

Wierzyć w prawdę Bożą oznacza po prostu wierzyć w zachwycającą ewangelię, daną przez Boga. To nie oznacza, że trzeba w coś wierzyć jedynie dlatego, że ono ma sens, i nie wierzyć w to, co nie ma sensu. Powinniśmy wierzyć Jezusowi i przyjmować Jego słowa tak, jak one zostały zapisane w Biblii niezależnie od tego, czy rozumiemy je, czy nie.

Jezus przyszedł do nas jako Syn Człowieczy, a to znaczy, że On został posłany, by wybawić nas od grzechów. Jezus, nasz Bóg, przyszedł na ziemię, by nas wybawić. Izajasz prorokował, że On przyjdzie do nas jako Syn Człowieczy, narodzony z Panny.

I powiedział Pan Bóg wężowi: “I ustanowię nieprzyjaźń między tobą a kobietą, między twoim potomstwem a jej potomstwem; ono zdepcze ci głowę, a ty ukąsisz je w piętę” (I Księga Mojżeszowa 3:15). To znaczy, że Bóg zaplanował posłać Jezusa, naszego Zbawiciela, w ciele człowieka, by wybawić ludzkość od grzechów.

W Biblii napisano: “Gdzież jest, o śmierci, zwycięstwo twoje? Gdzież jest, o śmierci, żądło twoje? A żądłem śmierci jest grzech, a mocą grzechu jest zakon” (I List św. Pawła do Koryntian 15:55-56). Żądłem śmierci jest grzech. Jeśli człowiek grzeszy, śmierć czyni go swoim rabem. Ale nasz Pan obiecał: “I ustanowię nieprzyjaźń między tobą a kobietą, między twoim potomstwem a jej potomstwem; ono zdepcze ci głowę”. To znaczy, że Jezus miał zniszczyć żądło grzechu, którym poranił nas szatan.

Jezus przyszedł na ziemię i został ochrzczony, by wziąć na Siebie wszystkie grzechy świata, i został za nie osądzony i ukrzyżowany. On wybawił od grzechów wszystkich tych, którzy wierzą w zachwycającą ewangelię. Kiedy Adam i Ewa zgrzeszyli, Bóg obiecał wybawić ludzkość od władzy szatana. W nowoczesnym świecie wrogiem Boga jest ten, kto nie wierzy w prawdziwą ewangelię.



Dlaczego Jezus urodził się na ten świat?


Bóg dał nam Prawo i prawdziwą ewangelię, by wybawić nas od grzechów. Według Prawa Bożego ludzie są grzesznikami wobec Niego. Więc Prawo zostało przeznaczone, by ludzie zdali sobie sprawę ze swoich grzechów. A gdy oni zostali niewolnikami grzechu i Prawa, Nasz Pan przyszedł na ziemię, by wykonać obietnicę Bożą.

Jezus urodził się przez Prawo i w czasach Prawa. Ludzie potrzebują Prawa, by poznać swoje grzechy i otrzymać przebaczenie. Człowiek pierze swoje ubranie tylko kiedy rozumie, że jest brudne. By zrozumieć swoje grzechy, powinniśmy poznać Prawo Boże. Gdyby nie było Prawa, nie poznalibyśmy, czym jest grzech. Wtedy Jezus nie potrzebowałby przychodzić na ziemię.

Poznawszy Prawo Boże, możecie spotkać się z Panem. Poznaliśmy Prawo, więc dowiedzieliśmy się o naszych grzechach. Jedynie dowiedziawszy się o naszych grzechach otrzymaliśmy od Jezusa Chrystusa cudowną ewangelią, byśmy mogli w nią uwierzyć. Gdyby Pan nie dał nam Prawa, nie bylibyśmy grzesznikami i nie istniałoby sądu za grzechy. Pan dał nam Prawo i darował błogosławioną ewangelię, by wybawić wszystkich grzeszników od kary za grzechy.

Boże Prawo zbawienia to Przymierze między Stwórcą a Jego stworzeniami. To jest prawo Miłości. Bóg powiedział człowiekowi: “Ale z drzewa poznania dobra i zła nie wolno ci jeść...” (I Księga Mojżeszowa 2:17). Oto Prawo, dane nam przez Boga. To Prawo zostało podstawą Miłości, którą Bóg wybawił nas od wszystkich grzechów. Bóg mówi, że On jest naszym Stwórcą i że wszystko podporządkowuje się Jego woli. To znaczy, że Bóg jest Wiecznością, początkiem i końcem, i że powinniśmy wierzyć w Prawo zbawienia, które zostało możliwe dzięki zachwycającej ewangelii.

Doskonały Bóg jest absolutnym dobrem. Boża Miłość do tego świata była przyczyną tego, że On zaofiarował Syna Swego Jednorodzonego, który został Zbawicielem wszystkich grzeszników. Gdyby Bóg stworzył nas i nie dał ewangelii, by wybawić nas od grzechów, nie bylibyśmy zadowoleni z tego i narzekalibyśmy na Niego. Ale Bóg chciał wybawić nas od śmierci i ustanowił Prawo zbawienia. Dzięki Prawu możemy poznać nasze grzechy i wyznając je uwierzyć w zachwycającą ewangelię Jezusa. Znieważając słowo Boże, zostajemy grzesznikami przed Prawem, a następnie schylamy kolana, by prosić Go o odpuszczenie grzechów.

Jezus urodził się z kobiety i przyszedł na ziemię, by wybawić ludzkość od grzechu. Jezus przyszedł na ziemię w ciele człowieka dla spełnienia Bożego zamysłu względem człowieka. My wierzymy w Jego zachwycającą ewangelię i oddajemy cześć Panu.

Niektórzy ludzie skarżą się i narzekają: “Dlaczego Bóg stworzył mnie takim słabym, że ja tak lekko wpadam w grzech i tak silnie cierpię z powodu swoich wykroczeń?” Ale Bóg nigdy nie chciał, byśmy cierpieli. On daje nam cierpienia, ponieważ nie uwierzyliśmy w ewangelię Jezusa. Bóg jednocześnie dał nam i cierpienia, i zachwycającą ewangelię, byśmy zostali Jego dziećmi i mieli taką siłę, jak On. Takim był Jego sprawiedliwy zamysł.

Ale złe duchy krzyczą: “Nie! Nie! Bóg jest dyktatorem! Przedłużajcie żyć, kierując się tylko własną żądzą! Bądźcie niezależni! Domagajcie się wszystkiego tylko samodzielnie!” Złe duchy również przeszkadzają ludziom uwierzyć w Boga. Ale ci, którzy zdecydowanie żyją bez Boga, są przeszkodą dla spełnienia Jego zamysłu zbawienia ludzkości. Jezus przyszedł na ziemię i przywołał tych, którzy byli podwładni Szatanowi, by odrzekli się grzechów. Nie powinniśmy żyć bez Boga.



Człowiek rodzi się grzesznikiem, przeznaczonym na piekło


Na ziemi nie ma takiej prawdy, która byłaby niezmienną. Jedynie zachwycająca ewangelia Jezusa jest niewzruszalną prawdą. Ludzie zależą od tej prawdy i jedynie przez nią mogą uwolnić się od władzy szatana. Ludzkość odziedziczyła grzechy Adama i Ewy i byłaby skazana na piekielny ogień, gdyby nie misja Chrystusa. Dzięki Jego ofierze człowiek otrzymał błogosławieństwo i siłę, by zostać dzieckiem Bożym. “A gdy spojrzy na ziemię - oto trwoga i pomroka, straszna ciemność i nieprzenikniony mrok...” (Księga Izajasza 8:22). Bóg posłał na ziemię Syna Swego i wywyższył tych, którzy uwierzyli w cudowne zbawienie.

“Lud, który chodzi w ciemności, ujrzy światło wielkie, nad mieszkańcami krainy mroków zabłyśnie światłość!” (Księga Izajasza 9:2). Dzisiaj to słowo jest prawdą dla was i dla mnie. Uwierzywszy w zachwycającą ewangelię, odnaleźliśmy błogosławieństwo wiecznego życia, które nie jest możliwe na tej ziemi. Jezus Chrystus wybawił ludzkość od wszystkich grzechów, a tym, którzy wierzą w zachwycającą ewangelię, darował żywot wieczny i Królestwo Niebieskie.



On dał cudowne światło ewangelii tym, którzy stracili nadzieję


Człowiek, podobnie jak mgła, istnieje na tym świecie niedługo, a następnie znika. On jest podobny do roślin i traw jednorocznych. Trawa otrzymuje życiodajną siłę jedynie na kilka miesięcy w roku, a następnie, według zamysłu Bożego, znika. Wszystka krzątanina naszego życia jest takaż małostkowa, jak ta trawa. Ale Bóg dał naszym zmęczonym duszom zachwycającą ewangelię i przez Swoją sprawiedliwość uczynił nas Swoimi dziećmi. Jaka piękna jest łaska Pańska! Nasze daremne istnienie zostało wiecznym życiem dzięki Bożej Miłości, błogosławieństwu i danej nam możliwości zostać Jego dziećmi.

Oto spowiedź duszy, błogosławionej łaską Bożą za wiarę w zachwycającą ewangelię.

“Narodziłam się w rodzinie, która nie wierzyła w Boga. Od dzieciństwa widziałam, jak moja matka co rano modliła się do niebieskich i ziemskich bogów przed czaszą, pełną wody, prosząc ich o dobrobyt dla mojej rodziny. Po trochu doroślałam, ale nie wiedziałam, ile kosztuje moje życie, nie rozumiałam sensu mego istnienia, i to zmuszało mnie myśleć, że naprawdę nie ma żadnej różnicy, czy ja żyję, czy nie. Ponieważ ja nie znałam ceny mojego życia, moje istnienie było bardzo samotne.

Taki tryb życia całkiem zmęczył mnie i ja zdecydowałam wyjść za mąż. Moje życie rodzinne było cudowne. Nic innego nawet nie chciałam. Prowadziłam spokojne i beztroskie życiem. Wkrótce urodziłam dziecko i od tej pory ja poczęłam odczuwać, jak we mnie wzrastała miłość. Zostałam mniej egoistyczną, jednak teraz bałam się zgubić kogoś z bliskich ludzi.

Więc poczęłam szukać Boga. Ja byłam słabą i prawie nie mogłam uporać się ze swoim życiem. Dlatego ja odczuwałam potrzebę pomocy Pana, który ochraniałby moją rodzinę. Ja poczęłam chodzić do kościoła. Prawda, moja wiara nie bardzo odróżniała się od wiary mojej matki, która modliła się przed czaszą z wodą. Moje modlitwy bazowały na jakichkolwiek niezrozumiałych strachach i nadziejach.

Kiedyś byłam na spotkaniach w małym miejscowym kościele, w czasie modlitwy z moich oczu pociekły łzy. Ja zawstydziłam się i próbowałam przestać płakać, ale łzy wszystko jedno ciekły po moich rzęsach. Ludzie, którzy byli dokoła mnie, kładli ręce na mojej głowie i gratulowali mnie wylania Ducha Świętego. Ja byłam zdumiona. Przecież niczego nie wiedziałam o słowie Bożym i moja wiara w Niego była jakąś niejasną i niewyraźną. Dlatego ja nie uwierzyłam w to, że ta siła pochodziła od Ducha Świętego.

Kościół, do którego chodziłam, należał do Ruchu zielonoświątkowców-charyzmatyków. Wielu parafian tego kościoła również doznawało podobnych odczuć i prawie wszyscy mówili obcymi językami. Kiedyś zostałam zaproszona na spotkanie, które prowadził pastor, pełny, według słów parafian, Ducha Świętego. W kościele zebrało się wielu ludzi. Pastor zwrócił się do obecnych i powiedział, że teraz wyleczy wszystkich chorych na zapalenie zatok, albowiem otrzymał taki dar. Sądziłam, że zapalenie zatok można lekko wyleczyć w szpitalu i zaciekawiła się, jak ten pastor otrzymał Ducha Świętego. Osiągnąwszy, oczywiście, sukces w uzdrowieniu, pastor zaczął chwalić się tym, że może prorokować i przewidzieć pomyślność składania egzaminów wstępnych w uniwersytet przez uczniów szkoły. Wielu obecnych zachwycało się jego darem, jakoby to prawdziwie był przejaw siły Bożej.

Ale ja nie mogłam tego zrozumieć. Nie mogłam powiedzieć, czy te zdolności, które miał pastor, miały jakiś stosunek do Ducha Świętego. Zdawało mi się, że to, czy pastor umie uzdrawiać chorych na zapalenie zatok i prognozować rezultaty egzaminów, czy nie, nie jest ważne. Dlatego ja tak i nie zmogłam przyjąć te cuda za przejaw obecności Ducha Świętego.

Te wyobrażenia o mocy i Miłości Boga, które tworzyły się w mojej świadomości, odróżniały się od tego, co zobaczyłam. Więc ja przestałam chodzić do tego kościoła i poczęłam unikać ludzi, którzy wierzyli w nadprzyrodzoną siłę tego pastora. Dlatego zaczęłam chodzić do niewielkiego kościoła, który wybrałam, ponieważ myślałam, że tam łożą większy nacisk na znaczeniu słowa Bożego. Dowiedziawszy się o istnieniu Prawa Bożego, ja zrozumiałam, jak grzeszne było moje życie. Bóg został dla mnie przyczyną strachu i ja zrozumiałam, że nie mogłam być sprawiedliwa wobec Niego i że Duch Święty był dla mnie zupełnie niedosięgły.

“Oto ręka Pana nie jest tak krótka, aby nie mogła pomóc, a jego ucho nie jest tak przytępione, aby nie słyszeć. Lecz wasze winy są tym, co was odłączyło od waszego Boga, a wasze grzechy zasłoniły przed wami jego oblicze, tak że nie słyszy” (Księga Izajasza 59:1-2). Zdawało mi się, że wszystkie słowa w tym cytacie z Biblii całkiem odpowiadały mojemu stanowisku. Ja nie mogłam zostać dzieckiem Bożym i otrzymać Ducha Świętego, ponieważ wszystkie moje uczynki i myśli były grzeszne.

Ja odczuwałam lęk przed Bogiem i dlatego zawsze się modliłam i kajałam. Nikt nie zmuszał mnie do tego. Ja chciałam godnie stać przed Nim. Ja nieustannie modliłam się o przebaczenie dlatego, że byłam grzesznicą. Ale te modlitwy nie zmogły wymazać moich grzechów. Udało mi się jedynie pokazać Mu swoją szczerość, ale grzechy jeszcze pozostawały we mnie. Od tej pory w mojej świadomości pojawiały się narzekania na Boga. Chciałam być bezbłędną wobec Niego, ale nie mogłam od razu zostać doskonałą, dlatego we mnie nagromadzało się jeszcze więcej grzechów i narzekań.

W tym okresie duchowej ciemności mój ojciec miał atak serca. Przed śmiercią musiał w ciągu 40 dni przenieść kilka operacji i męczyć się na łóżku szpitalnym. Ja nie mogłam się modlić za mego ojca, albowiem byłam grzesznicą i moje modlitwy tylko zwiększyłyby jego cierpienia. Ja byłam w rozpaczy, ponieważ nie wystarczało mi wiary, chciałam podążać za Panem, ale nie mogłam. Ja przedłużałam zawsze narzekać na Boga i wreszcie odwróciłam się od Niego. Tak skończyło się moje religijne życie. Sądzę, że gdybym wierzyła w Niego, to Duch Święty napełniłby mnie i ja odnalazłabym pokój. I wszystko byłoby wcale nie tak. Moje życie było jeszcze bardziej pozbawione sensu i ja przedłużałam żyć w strachu i nieszczęściu.

Ale Pan nie odrzucił mnie. On pozwolił mi spotkać człowieka, który naprawdę napełnił się Duchem Świętym przez słowo Boże. Od tego człowieka dowiedziałam się, że Jezus zabrał wszystkie nasze grzechy przez Swój chrzest od Jana i że On został za nie osądzony i ukrzyżowany. Więc wszystkie grzechy świata oraz moje wykroczenia są przebaczone. Kiedy ja usłyszałam i zrozumiałam to, zrozumiałam również, że jestem wolna od wszystkich grzechów. Bóg pomógł mi otrzymać odpuszczenie grzechów, błogosławił mnie Duchem Świętym i darował życie, pełne pokoju. On poprowadził mnie za Sobą, dał mi wyraźne wyobrażenie o dobru i złu i obdzielił mnie siłą dolać pokusy tego świata. On usłyszał moje modlitwy i pomógł mi prowadzić sprawiedliwe i mądre życie. Jestem szczerze wdzięczna Bogu za dar Ducha Świętego”.

Każdy z nas jest błogosławiony Bożą łaską i może napełnić się Duchem Świętym. Jestem wdzięczny Panu za darowaną nam prawdziwą ewangelię. Bóg błogosławił sprawiedliwych tą wielką radością. Serca sprawiedliwych są pełne radości. Pan darował nam wieczne szczęście. My rozumiemy, jakim kosztownym darem jest Boże zbawienie, Miłość i miłosierdzie, i dziękujemy Mu za te dary. Pan dał nam szczęście przez niebieską ewangelię, dar, którego nie możemy kupić za pieniądze. Bóg posłał nam Ducha Świętego i dobrą nowinę, byśmy mogli mieć twardą wiarę i radość. Ta zachwycająca ewangelia błogosławi nasze życie. Pan darował nam tą dobrą nowinę i jest szczęśliwy, że sprawiedliwi delektują się błogosławionym życiem.

W Ewangelii św. Łukasza są takie słowa Marii Dziewicy: “Oto ja służebnica Pańska, niech mi się stanie według słowa twego!..” (Ew. św. Łukasza 1:37-38). Jezus był poczęty, kiedy Maria Dziewica uwierzyła w cudowne słowa Boże, przekazane jej przez Jego anioła. Podobnie w sercach sprawiedliwych poprzez wiarę rodzi się zachwycająca ewangelia.

“Bo jarzmo ciążące na nim i drąg na jego plecach, kij jego dozorcy połamiesz jak za dni Midianitów” (Księga Izajasza 9:3). Szatan jest przyczyną nieszczęścia, chorób i kłopotów naszego życia. Jesteśmy zbyt słabi i nie możemy mu przeciwdziałać. Ale Bóg kocha nas. On walczy przeciw szatanowi i go zwycięża.

“Albowiem dziecię narodziło się nam, syn jest nam dany i spocznie władza na jego ramieniu, i nazwą go: Cudowny Doradca, Bóg Mocny, Ojciec Odwieczny, Książę Pokoju. Potężna będzie władza i pokój bez końca na tronie Dawida i w jego królestwie, gdyż utrwali ją i oprze na prawie i sprawiedliwości, odtąd aż na wieki. Dokona tego żarliwość Pana Zastępów!” (Księga Izajasza 9:6 7).

Bóg obiecał wywyższyć nas jako Swoich dzieci przez zachwycającą ewangelię, która spełniła się przez Jezusa. On zwyciężył szatana i wyzwolił nas od jego władzy według Swojej obietnic.

Pan przyszedł na ziemię i Swoją władzą obiecał zniszczyć ciemność grzechu. Więc my mamy podstawę nazywać naszego Pana Cudownym. On darował nam wiele zachwycających rzeczy. Boża decyzja przyjść na ziemię w ciele Syna Człowieczego również była wielkim sakramentem. “Chodźcie więc, a będziemy się prawować - mówi Pan! Choć wasze grzechy będą czerwone jak szkarłat, jak śnieg zbieleją; choć będą czerwone jak purpura, staną się białe jak wełna!” (Księga Izajasza 1:18)

Pan obiecał wybawić nas od grzechów i dać nam wieczne przebaczenie. Jezusa nazywają Cudownym, albowiem On uczynił dla nas wiele cudów. “...i nazwą go: Cudowny Doradca, Bóg Mocny, Ojciec Odwieczny, Książę Pokoju...” (Księga Izajasza 9:6).

Bóg, nasz Doradca, zamyślił nas zbawić przez cudowną ewangelię i wykonał Swój zamysł, by na zawsze nas wybawić od grzechów.

Niemądre dla Boga jest mądrzejsze od ludzkiej mądrości. Mądrość Pana polegała na tym, że Jezus został ochrzczony przez Jana i umarł na Krzyżu, i tak zbawił nas od grzechów. On spełnił ten sakrament dla nas, ale właśnie Prawo Miłości wybawiło nas od grzechów. Prawo Miłości to prawdziwa ewangelia, która prowadzi nas do otrzymania Ducha Świętego przez wodę i Krew.

Pan Bóg mówi: “Ale to Panu upodobało się utrapić go cierpieniem. Gdy złoży swoje życie w ofierze, ujrzy potomstwo, będzie żył długo i przez niego wola Pana się spełni” (Księga Izajasza 53:10). Jezus oddał Siebie w ofierze za grzech, by wykonać wolę Bożą. Bóg przekazał wszystkie grzechy świata Swemu Synowi Jezusowi Chrystusowi, oddał Jego na mękę krzyżową jako karę za nasze wykroczenia. Cudowna ewangelia raz na zawsze wybawiła ludzkość od grzechów. Chrystus oddał Swoje życie za nas, wziął na siebie karę za grzechy i błogosławił nas zbawieniem.



System ofiar, ustawiony przez Boga


Jakie grzechy wziął na Siebie Jezus
w czasie chrztu od Jana?
Przeszłe, teraźniejsze i przyszłe grzechy od
początku aż do końca świata.

W Biblii napisano o ofierze jako odkupieniu codziennych grzechów. Grzesznik musiał złożyć w ofierze zwierzę bez skazy i położyć ręce na jego głowie, by przekazać zwierzęciu swoje grzechy. Następnie on musiał zabić zwierzę ofiarne i oddać kapłanowi jego krew. Kapłan kropił krwią rogi ołtarza całopalenia, a ostatki wylewał u podnóża ołtarza.

Więc grzesznik pokutował za swoje codzienne grzechy. Nałożenie rąk było dla grzesznika sposobem przekazania grzechów na zwierzę ofiarne. Ci, którzy przynosili ofiary odpowiednio do tego systemu ofiar, mogli otrzymać odpuszczenie grzechów. System ofiar był sposobem odkupienia grzechów przed tym, jak Jezus wziął na Siebie wszystkie nasze wykroczenia.

Bóg również przeznaczył Dzień Pojednania, by lud Izraela mógł dostąpić odkupienia grzechów, popełnionych w ciągu całego roku. Ofiarę składano dziesiątego dnia siódmego miesiąca. Pan przeznaczył arcykapłana Aarona dla przekazania kozłowi grzechów ludu Izraela, popełnionych w ciągu roku. Obrządek odbywał się odpowiednio do zamysłu Bożego. Odpuszczenie grzechów pełni się dzięki Jego Mądrości i Miłości do ludzkości. Oto na czym polega moc Jego.

“Rogi ołtarza całopalenia” oznaczają “księgę sądu” (Objawienie św. Jana 20:12), gdzie są zapisane grzechy wszystkich ludzi. Kropiąc rogi ołtarza, kapłan ścierał imiona i grzechy, zapisane w księdze sądu. W krwi jest życie ciała. Ofiara ścierała grzechy mieszkańców Izraela, a śmierć kozła ofiarnego oznaczała odkupienie grzechów. Bóg rozkazał zabijać zwierzę ofiarne, by ono zabierało z sobą potępienie za grzechy. Oto oznaka Jego Mądrości i Miłości do nas.

Jezus Chrystus przyszedł na ziemię jako ofiara za grzechy, by spełnić Boży zamysł. Zostawszy ofiarą, Jezus zabrał wszystkie grzechy świata. Popatrzmy na słowa Jego obietnicy: “Ale to Panu upodobało się utrapić go cierpieniem, gdy złoży swoje życie w ofierze “ oraz “On zgładził grzechy świata”.

“Albowiem dziecię narodziło się nam, syn jest nam dany i spocznie władza na jego ramieniu, i nazwą go: Cudowny Doradca, Bóg Mocny, Ojciec Odwieczny, Książę Pokoju. Potężna będzie władza i pokój bez końca na tronie Dawida i w jego królestwie, gdyż utrwali ją i oprze na prawie i sprawiedliwości, odtąd aż na wieki. Dokona tego żarliwość Pana Zastępów!” (Księga Izajasza 9:6-7).

Tajemnicza i zachwycająca obietnica polegała na tym, że Jezus musiał wykonać wolę Bożą i darować pokój wierzącym, zabrawszy grzechy świata. Boża obietnica była obietnicą Miłości, za pomocą której On chciał darować pokój ludzkości. Oto co Pan nam obiecał i spełnił przez Jezusa.

W Ewangelii św. Mateusza napisano: “A z narodzeniem Jezusa Chrystusa było tak: Gdy matka jego, Maria, została poślubiona Józefowi, okazało się, że, zanim się zeszli, była brzemienna z Ducha Świętego” (Ew. św. Mateusza 1:18). Słowo “Jezus” oznacza Zbawiciel, ten kto zbawi lud Swój od grzechów, a “Chrystus” oznacza Namaszczony. Jezus był czysty od grzechów. On nasz Król i Zbawiciel, który narodził się z Panny, by wybawić lud Boży od grzechów.

“A urodzi syna i nadasz mu imię Jezus; albowiem On zbawi lud swój od grzechów jego. A to wszystko się stało, aby się spełniło słowo Pańskie, wypowiedziane przez proroka...” (Ew. św. Mateusza 1:21-22).



W czasie chrztu Jezus wziął na Siebie wszystkie grzechy świata


W Ewangelii św. Mateusza napisano: “Wtedy przyszedł Jezus z Galilei nad Jordan, aby się dać ochrzcić przez niego. Ale Jan omawiał mu, mówiąc: Ja potrzebuję chrztu od ciebie, a ty przychodzisz do mnie? A Jezus, odpowiadając, rzekł do niego: Ustąp teraz, albowiem godzi się nam wypełnić wszelką sprawiedliwość. Tedy mu ustąpił. A gdy Jezus został ochrzczony, wtedy wystąpił z wody, i oto otworzyły się niebiosa, i ujrzał Ducha Bożego, który zstąpił w postaci gołębicy i spoczął na nim” (Ew. św. Mateusza 3:13-16).

W tym urywku przed nami powstaje Jan Chrzciciel. Dlaczego Jezus został ochrzczony przez Jana? Jezus musiał się ochrzcić, by wziąć na Siebie wszystkie grzechy świata i wymazać je odpowiednio do zamysłu Bożego.

“...Władza na jego ramieniu...” (Księga Izajasza 9:6). Słowo “władza” oznacza, że Jezus jest obdarzony władzą i mocą Władcy Królestwa Niebieskiego, Króla świata. Ta władza została darowana tylko Jezusowi. Jezus uczynił cud, zmył wszystkie grzechy ludzkości. Ten cud został możliwy dzięki Jego chrztu od Jana. Co miał na widoku Jezus, mówiąc: “...Albowiem godzi się nam wypełnić wszelką sprawiedliwość” (Ew. św. Mateusza 3:15). Te słowa oznaczają, że oczyszczenie ludzkości od wszystkich grzechów było dziełem sprawiedliwym i potrzebnym.

W Liście do Rzymian napisano: “Bo usprawiedliwienie Boże w niej bywa objawione, z wiary w wiarę” (List św. Pawła do Rzymian 1:17). Prawda Boża objawia się w ewangelii. Czy naprawdę prawdziwa ewangelia wody i Ducha objawia nam prawdę Bożą? Owszem! Prawdziwa ewangelia polega na tym, że przez Swój chrzest i ukrzyżowanie Jezus wziął na Siebie wszystkie grzechy świata. Ewangelia wody i Ducha jest zachwycającą ewangelią, w której objawia się prawda Boża. Jak Jezus wziął na siebie grzechy świata? On wziął na Siebie grzechy, kiedy Jan Go ochrzcił w rzece Jordan.

“Wszelka sprawiedliwość,” po grecku dikaiosune, oznacza, że Jezus zabrał grzechy ludzkości w najbardziej zachwycający i sprawiedliwy sposób. Chrystusowe oczyszczenie od wszystkich grzechów było absolutnie słuszne i sprawiedliwe. Jezusowi należało ochrzcić się od Jana, by wymazać wszystkie grzechy świata.

Bóg wiedział, że Chrzest Jezusa jest absolutnie potrzebny dla pokoju całej ludzkości. Jezus nie byłby naszym Zbawicielem, gdyby nie został ochrzczony przez Jana i nie przelał Swojej Krwi na Krzyżu. Pan został ofiarą za wykroczenia i dzięki Mu zostały zmyte wszystkie grzechy świata.

Bóg mówi: “Wszyscy jak owce zbłądziliśmy, każdy z nas na własną drogę zboczył, a Pan jego dotknął karą za winę nas wszystkich!” (Księga Izajasza 53:6). Jezus miał wziąć na Siebie wszystkie grzechy świata, by wykonać wolę Boga. Oto dlatego Pan przyszedł w ciele człowieka jako ofiara za grzech i został ochrzczony przez Jana.

Jezus miał wziąć na Siebie wszystkie grzechy świata i potępienia za nie, by spełnić Boży zamysł i pokazać nam Jego wieczną Miłość. Kiedy Jezus wyszedł z wody po Swoim Chrzcie, Bóg ogłosił: “Ten jest Syn mój umiłowany, którego sobie upodobałem!” (Ew. św. Mateusza 3:17)



Dziecię narodziło się nam


“Albowiem dziecię narodziło się nam, syn jest nam dany i spocznie władza na jego ramieniu, i nazwą go: Cudowny Doradca, Bóg Mocny, Ojciec Odwieczny, Książę Pokoju” (Księga Izajasza 9:5-6). Jezus jest Synem Bożym, Bogiem Stwórcą, który stworzył cały wszechświat. On jest nie tylko Synem Boga Wszechmogącego, ale również Stwórcą i Księciem pokoju. Jezus jest Bogiem, który dał ludzkości wieczne szczęście.

Jezus jest Bogiem prawdy. On wziął na Siebie wszystkie nasze grzechy, wybawił nas i darował nam pokój. Czy istnieje grzech na ziemi? Nie. My możemy z pewnością powiedzieć, że na ziemi nie ma grzechu, ponieważ to nam podpowiada nasza wiara w zachwycającą ewangelię, która uczy, że Jezus zmył wszystkie grzechy świata przez Swój chrzest i Krew na Krzyżu. Jezus nie skłamał nam. On zapłacił za grzechy przez Swój chrzest i Krew, pozwolił każdemu wierzącemu zostać dzieckiem Boga i darował pokój wszystkim nam. On dał nam możliwość zostać Jego błogosławionymi dziećmi i wiecznie żyć w wierze. Wielbię Pana i jestem Mu za to wdzięczny.



Oto Baranek Boży, który gładzi grzech świata!


“Nazajutrz ujrzał Jezusa, idącego do niego, i rzekł: Oto Baranek Boży, który gładzi grzech świata!” (Ew. św. Jana 1:29). Następnego dnia po chrzcie, przez który Jezus Chrystus zmył wszystkie grzechy świata, On ponownie spotkał się z Janem Chrzcicielem. Jan świadczył przed Jezusem, mówiąc: “...Oto Baranek Boży, który gładzi grzech świata!”. Następnie Jan po raz drugi świadczy w Ewangelii św. Jana 1:35-36: “Nazajutrz znowu stał Jan z dwoma uczniami swoimi I ujrzawszy Jezusa przechodzącego, rzekł: Oto Baranek Boży!”

Jezus jest Mesjaszem, który przyszedł jako Baranek Boży, czyli tak, jak Bóg obiecał w Starym Testamencie. Mesjasz Jezus Chrystus przyszedł do nas jako Cudowny Doradca i Bóg Wszechmogący, i został ochrzczony, by wybawić nas od wszystkich grzechów. Dziecię narodziło się nam. On zabrał wszystkie grzechy świata przez Swój chrzest od Jana, wziął na Siebie karę za grzechy i został Księciem pokoju, który nam darował przebaczenie wszystkich grzechów. “...Oto Baranek Boży, który gładzi grzech świata!”

Ludzie nie mieli innego wyboru, jak umrzeć za własne grzechy. Swoją grzeszną naturą ludzie byli skazani na bezprawne życie. Piekło oczekiwało na nich. Oni żyli nędznym życiem i żaden z nich z powodu swojej słabości nie mógł trafić do Królestwa Niebieskiego. A ponadto oni nie mogli nawet o tym marzyć. Jezus Chrystus, nasz Bóg, przyjął wszystkie nasze grzechy, ochrzciwszy się od Jana w rzece Jordan, i został ukrzyżowany za wszystkie nasze grzechy. Przed Swoją śmiercią Chrystus rzekł: “...Wykonało się!” (Ew. św. Jana 19:30). To było świadectwem tego, że Jezus wybawił wszystkich ludzi od grzechów i śmierci i wykonał pełne zbawienie każdego, kto uwierzy w zachwycającą ewangelię.

“...Oto Baranek Boży, który gładzi grzech świata!” Czy wiecie, gdzie są wszystkie grzechy świata? Czy one nie przeszły na ciało Jezusa Chrystusa? Gdzie są wszystkie grzechy i bezprawia, które zabrudzają nas w tym świecie? One przeszły na Pana Jezusa. Gdzie są wszystkie nasze grzechy? One są na ciele Wszechmocnego, na ciele Wszechmogącego Boga.



Wszystkie grzechy od narodzenia do śmierci!

My grzeszymy w ciągu całego życia. Grzeszyliśmy od dnia naszego narodzenia aż do wieku 20 lat. Gdzie są grzechy, popełnione w ciągu tych 20 lat? One przeszły na ciało Jezusa Chrystusa. Grzechy, popełnione przez nas w wieku od 20 do 40 lat, również przeszły na Jezusa. Nie ma znaczenia, ile lat człowiek żyje; grzechy, popełnione przez niego od dnia narodzenia aż do dnia śmierci zostały przekazane na Jezusa Chrystusa. Wszystkie grzechy, popełnione przez ludzi od Adama do ostatniego człowieka na tej ziemi, zostały złożone na Jezusa. Nawet grzechy naszych dzieci i wnuków również zostały złożone na Pana. Wszystkie grzechy przeszły na Jezusa, kiedy On przyjął chrzest.

Czy pozostaje jeszcze grzech na ziemi? Nie. Nie ma już żadnego grzechu. Nie ma żadnego grzechu na ziemi, ponieważ my wierzymy w zachwycającą ewangelię, którą dał nam Jezus. Czy jest grzech w waszym sercu? Nie. Amen! My wierzymy w cudowną ewangelię, która uczy, że Jezus Chrystus wybawił nas od wszystkich grzechów. My oddajemy cześć Wszechmogącemu Jezusowi za cud, który On uczynił dla nas.

Jezus Chrystus przywrócił nam utracone życie. Teraz my wierzymy w zachwycającą ewangelię, a więc możemy żyć z Bogiem. Nawet ci ludzie, którzy byli wrogami Boga, to znaczy grzesznikami, którzy chowali się w matecznikach leśnych, albowiem nie mieli innego wyboru, teraz mogą znaleźć zbawienie i odpuszczenie grzechów poprzez wiarę w zachwycającą ewangelię.

Błogosławiona ewangelia uczy nas, że Pan zmył wszystkie nasze grzechy w momencie Swego chrztu od Jana, został ukrzyżowany za nas i zmartwychwstał. Zostaliśmy błogosławionymi dziećmi Bożymi poprzez wiarę w ewangelię Jezusa. Jezus oddał Swoje ciało w ofierze za nasze grzechy. On, Syn Boga Wszechmogącego, który nie popełnił żadnego grzechu, wziął na Siebie wszystkie grzechy świata i wybawił każdego, kto w Niego wierzy. “Lecz on zraniony jest za występki nasze, starty za winy nasze. Ukarany został dla naszego zbawienia, a jego ranami jesteśmy uleczeni!” (Księga Izajasza 53:5)

Jezus wziął na Siebie wszystkie grzechy świata, i grzech pierworodny, i codzienne grzechy, nie zostawiwszy żadnego grzechu lub wykroczenia. On wziął na Siebie karę za grzechy przez śmierć na Krzyżu i wybawił nas od grzechów. Swoją zachwycającą ewangelią Jezus zmył wszystkie grzechy świata. Dzięki Jezusowi odnaleźliśmy nowe życie. Ci, którzy wierzą w tę prawdziwą ewangelię, już odrodzili się duchowo. Teraz my mamy nowe i wieczne życie, albowiem Jezus wziął na Siebie karę za wszystkie nasze grzechy. Zostaliśmy dziećmi Bożymi poprzez wiarę w zachwycającą ewangelię Jezusa Chrystusa.

Chcesz wiedzieć więcej o Duchowi Świętemu? Prosimy kliknąć poniższy banner, aby dostać bezpłatną książkę o Duchowi Świętemu.

Czy wierzycie, że Jezus Chrystus jest Synem Bożym? Czy wierzycie, że On jest waszym Zbawicielem? Ja wierzę. Dla nas Jezus Chrystus jest Życiem Wiecznym. Dzięki Mu odnaleźliśmy nowe życie. Byliśmy skazani na śmierć za nasze grzechy, ale przez Swój chrzest i śmierć na Krzyżu Pan wziął na Siebie karę za nasze grzechy. On uwolnił nas od grzechu, od władzy śmierci i jarzma szatana.

Pan jest Bogiem, który wybawił nas od wszystkich grzechów i został Zbawicielem każdego, kto w Niego wierzy. Przeczytawszy List do Hebrajczyków, zrozumiemy, że Pan uświęcił nas i że nie ma już żadnej potrzeby w dalszym pokutowaniu grzechów (List św. Pawła do Hebrajczyków 10:10-12, 14, 18). My wchodzimy do Królestwa Niebieskiego poprzez wiarę w Jezusa. Wcześniej byliśmy skazani na śmierć za nasze grzechy i bezprawie, ale teraz możemy pójść do Nieba i delektować się wiecznym życiem dzięki wierze w chrzest i Krew Jezusa.

“...Dobry pasterz życie swoje kładzie za owce” (Ew. św. Jana 10:11). Nasz Pan przyszedł na ziemię, by wybawić nas od grzechów świata przez Swój Chrzest, śmierć na Krzyżu i Zmartwychwstanie. On dał Ducha Świętego tym, którzy otrzymali odpuszczenie grzechów dzięki wierze w tę prawdę. Jestem Ci niezmiernie wdzięczny, Panie. Twoja ewangelia jest cudowną ewangelią, dzięki której wierzący mogą napełnić się Duchem Świętym. Alleluja! Sława Ci, Panie.

Wstecz

 


Printable version   |  

 
Studia Biblijne
    Kazania
    Oswiadczenie wiary
    Czym jest ewangelia?
    Terminy biblijne
    Czesto zadawane pytania o wierze chrzescijanskiej
 

Zarejestruj się jako współpracownik
Dział współpracownika
   
Copyright © 2001 - 2017 The New Life Mission. All Rights Reserved.