" Darmo otrzymaliście, darmo dawajcie " (Ewangelia św. Mateusza 10:8)

STRONA GŁÓWNA   |  MAPA WITRYNY   |  KONTAKT   |  POMOC    
Studia Biblijne Bezpłatne książki chrześcijańskie Bezpłatne elektroniczne książki chrześcijańskie O nas
 



 Kazania wielebnego Paula C. Jong-a na ważne tematy.

 

Błędne Doktryny


< List św. Pawła do Rzymian 8:29-30 >

“Albowiem tych, których od wieków poznał, tych też przeznaczył na to, by się stali na wzór obrazu Jego Syna, aby On był pierworodnym między wielu braćmi. Tych zaś, których przeznaczył, tych też powołał, a których powołał – tych też usprawiedliwił, a których usprawiedliwił – tych też obdarzył chwałą.”



Te urywki opowiadają nam o tym, że Bóg postanowił zbawić ludzi w Jezusie Chrystusie. Dlatego On powołał ich w Chrystusie, usprawiedliwił tych, których powołał, i obdarzył chwałą tych, których usprawiedliwił. Wszystkie główne zasady Biblii zostały zamyślone i wykonane w Jezusie Chrystusie. Oto co mówi List św. Pawła do Rzymian, choć wielu teologów i pseudopastorów zmieniło tę jasną i prostą prawdę, przetworzywszy ją na zwykłą doktrynę, która zawiera ich własne myśli, osobistą ciekawość, i zaczęło dniami i nocami ją rozpowszechniać. Teraz zwróćmy naszą uwagę na to, jak wielu ludzi niepoprawnie traktuje tę prawdę.

Niektórzy teologowie dedukują z tego urywka pięć głównych doktryn: 1) opatrzność, 2) predestynacja, 3) powołanie, 4) usprawiedliwienie i 5) chwała. Te pięć doktryn są nam wiadome pod tytułem “Złoty Łańcuch Zbawienia” i właśnie one rozpowszechniają się jako prawda tak wśród wierzących, jak i pośród niewierzących w Jezusa. Tymczasem takie twierdzenia są błędne.

Każda z pięciu doktryn mówi jedynie o tym, co uczynił Bóg, a mianowicie o tym, że “kogoś Bóg już znał, wybrał, powołał, usprawiedliwił i obdarzył chwałą”. Tymczasem Doktryna Predestynacji twierdzi, że Bóg bezwarunkowo wybrał tych, których chciał wybawić, jeszcze do narodzenia. Tymczasem biblijna prawda o predestynacji uczy nas, że Bóg uczynił grzeszników swoimi dziećmi, darował im Swoją miłość. Bóg ich wybrał, a potem powołał, usprawiedliwił i obdarzył chwałą.



Pomyłka teologicznych doktryn predestynacji i wybrania


W chrześcijańskiej teologii możemy znaleźć “pięć wielkich doktryn” kalwinizmu, deklarowanych przez Jana Kalwina. Pośród nich są doktryny predestynacji i wybrania. W następnej dyskusji pokażę biblijne pomyłki tych doktryn i dam świadectwo ewangelii wody i Ducha Świętego.

Doktryna wybrania była wymyślona przez teologa Jana Kalwina. Na pewno Bóg powiedział o wybraniu w Jezusie Chrystusie dużo wcześniej niż narodził się Kalwin, ale jego doktryna wybrania wprowadziła wielu ludzi w zmieszanie. Ta błędna doktryna ogranicza miłość Bożą i uznaje ją za dyskryminacyjną i niesprawiedliwą. Ale naprawdę dla miłości Bożej nie ma żadnych ograniczeń ani przeszkód, i dlatego Doktryna Predestynacji, która tworzy takie ograniczenia dla miłości Bożej, nie może nie być błędna i niebezpieczna. Tymczasem realność polega na tym, że dzisiaj wielu wierzących w Jezusa przyjęło tę doktrynę jako naturalną i fatalistyczną.

Idee tej Doktryny Predestynacji opanowały umysły wielu ludzi, ponieważ ona jest bardzo wygodna dla tych, którzy lubią filozofować, i w taki sposób zaczęła dominować nad świadomością wielu ludzi, by oni uwierzyli w nią. Ta doktryna twierdzi, że jeszcze przed stworzeniem świata Bóg bezwarunkowo przeznaczył i wybrał niektórych ludzi, podczas gdy wszystkich innych przeznaczył, by pozostali poza Jego wybraniem. Gdyby ta doktryna była prawdziwa, wszystkie te dusze, które nie zostały wybrane, mogłyby protestować przeciwko Bogu, a On zostałby niesprawiedliwym i uprzedzonym Bogiem.

Właśnie przez te doktryny nowoczesne chrześcijaństwo wpadło w wielkie zmieszanie. W rezultacie wielu chrześcijan się męczy, ciągle pytając: “Czy jestem wybrany? Jeśli Bóg jeszcze przed stworzeniem świata odrzucił mnie, to nie ma sensu wierzyć w Jezusa”. Dlatego wreszcie zależy im jedynie na tym, czy oni są wybrani, czy odrzuceni przez Boga. Dlatego właśnie Doktryna Predestynacji przyniosła zmieszanie wierzącym w Jezusa, ponieważ oni uważają za najważniejsze pytanie ich wybrania zamiast wierzyć w prawdziwą ewangelię wody i Ducha, darowaną nam przez Pana.

Ta doktryna przetworzyła prawdę chrześcijaństwa na jeszcze jedną religię świata. Tymczasem nadszedł czas wyrzucić te błędne doktryny z chrześcijańskiego świata za pomocą ewangelii, która świadczy o sprawiedliwości Bożej. Dlatego powinniście zdecydować, czy Doktryna Predestynacji jest sprawiedliwa, czy nie, i uwolnić się od wszystkich swoich grzechów, uwierzywszy w ewangelię wody i Ducha. Naprawdę wybrani przez Boga to ci, którzy znają i wierzą w Jego sprawiedliwość.



Prawda o predestynacji i wybraniu


W Liście do Efezjan 1:3–5 napisano: “Niech będzie błogosławiony Bóg i Ojciec Pana naszego Jezusa Chrystusa; który napełnił nas wszelkim błogosławieństwem duchowym na wyżynach niebieskich – w Chrystusie. W Nim bowiem wybrał nas przed założeniem świata, abyśmy byli święci i nieskalani przed Jego obliczem. Z miłości przeznaczył nas dla siebie jako przybranych synów przez Jezusa Chrystusa, według postanowienia swej woli”. Wybranie, o którym napisano w tym urywku z listu do Efezjan – to wybranie “w Nim (Chrystusie) przed założeniem świata” (List do Efezjan 1:4). To również powiada nam, że Jezus nie pozbawił żadnego człowieka Swej łaski zbawienia od grzechu.

Z tego urywka powinniśmy zrozumieć, jaki jest błąd w Doktrynie Predestynacji. Główną pomyłką tej doktryny jest to, że ona jest uprzedzeniem przeciwko standardu Wybrania Bożego – to znaczy, że jej idee o tym, kto jest zbawiony, a kto nie, zależy nie od Słowa Bożego, lecz od Jego przypadkowej i bezwarunkowej decyzji.

Gdybyśmy budowali naszą wiarę w Jezusa na logice takiej bezwarunkowej predestynacji i wybrania, to jak moglibyśmy wierzyć w Jezusa, mając nerwowe zwątpienia i zmartwienia? Kalwinizm głosi błędną doktrynę, która uważa sprawiedliwego Boga za nieuczciwego i niesprawiedliwego. Kalwin popełnił taką pomyłkę, ponieważ usunął “w Jezusie Chrystusie” z predestynacji Bożej i ta pomyłka była dość gruba, by wprowadzić w zmieszanie i zbić z prawdziwej drogi wielu ludzi. Tymczasem Pismo wyraźnie mówi: “W Nim bowiem wybrał nas przed założeniem świata, abyśmy byli święci i nieskalani przed Jego obliczem” (List do Efezjan 1:4).


Jeśli, jak twierdzą kalwiniści, Bóg bezwarunkowo wybrał niektórych, by być ich Bogiem, i odrzucił innych bez żadnej przyczyny, co mogłoby być bardziej absurdalne niż to? Kalwin uczynił Boga niesprawiedliwym w świadomości wielu ludzi. Ale Biblia mówi w Liście do Rzymian 3:29: “Bo czyż Bóg jest Bogiem jedynie Żydów? Czy nie również i pogan? Zapewne również i pogan”. Pan jest Bogiem i Zbawicielem wszystkich.

Jezus jest Zbawicielem wszystkich ludzi. On dał przebłaganie każdemu, wziąwszy na Siebie wszystkie grzechy ludzkości przez Swój chrzest od Jana i krew na krzyżu (Ew. św. Mateusza 3:15). Biblia mówi, że Chrystus wybawił każdego grzesznika, wziąwszy na Siebie wszystkie grzechy świata i poniósłszy te grzechy na krzyż (Ew. św. Jana 1:29), był ukarany za nie zamiast nas (Ew. św. Jana 19). Również w Ewangelii św. Jana 3:16 napisano: “Tak bowiem Bóg umiłował świat, że Syna Swego Jednorodzonego dał, aby każdy, kto w Niego wierzy, nie zginął, ale miał życie wieczne”. Przez Swój chrzest Jezus Chrystus wziął na Siebie grzechy wszystkich ludzi, umarł na krzyżu i zmartwychwstał dla wszystkich w sprawiedliwości Bożej.


Nasze zrozumienie tego, kto jest powołany przez Pana, musi bazować na Jego Słowie. Dlatego przeczytajmy urywek z Listu św. Pawła do Rzymian 9:10–12. “Ale nie tylko ona – bo także i Rebeka, która poczęła [bliźnięta] z jednego [zbliżenia] z ojcem naszym Izaakiem. Bo gdy one jeszcze się nie urodziły ani nic dobrego czy złego nie uczyniły – aby niewzruszone pozostało postanowienie Boże, powzięte na zasadzie wolnego wyboru, zależne nie od uczynków, ale od woli powołującego – powiedziano jej: starszy będzie służyć młodszemu”.

Tu napisano, że postanowienie Boże zależy “od woli powołującego”. Kogo więc powołał Pan w Jezusie Chrystusie? Pan powołał absolutnych grzeszników. Kogo miłował Pan, Ezawa czy Jakuba? On miłował Jakuba. Bóg nie miłuje takich ludzi, jak Ezaw, pełnych sprawiedliwości osobistej, ale grzeszników, takich jak Jakub, i pozwala im narodzić się ponownie dzięki ewangelii wody i Ducha. Taka jest wola sprawiedliwości Bożej, która wybiera grzeszników, podobnych do Jakuba. Wybiera, by ukochać i powołać w Jezusie Chrystusie.

Adam był praojcem każdego człowieka, dlatego wszyscy narodzili się jako potomkowie grzesznika. W Psalmie 51. Dawid mówi, że on został poczęty w przewinieniu i zrodzony w grzechu. Ponieważ ludzie rodzą się grzesznikami, oni popełniają grzechy niezależnie od ich przeznaczenia. W ciągu całego swego życia i aż do śmierci oni przedłużają przynosić owoce grzechu. Ewangelia św. Marka 7:21–27 powiada nam, że podobnie jak jabłoń może rodzić tylko jabłka, a grusza tylko gruszki, tak ludzie muszą żyć w grzechu całe swoje życie, ponieważ zostali narodzeni w grzechu.

Wy, na pewno, kiedyś popełnialiście grzechy nieumyślnie. To dlatego, że od narodzenia jesteście grzesznikami. Ludzie rodzą się z grzesznymi myślami, włączając cudzołóstwo, nieczystość, zabójstwo, kradzież, pożądania, zło, podstęp, żądze oraz inne grzechy. Dlatego właśnie każdy człowiek żyje w grzechu. Grzech dostaliśmy jako dziedzictwo. Ponieważ wszyscy narodziliśmy się z grzechem, odziedziczonym po naszych przodkach, nam wszystkim przeznaczone jest życie w grzechu. Dlatego właśnie powinniśmy wierzyć w Jezusa jako naszego Zbawiciela i wierzyć w sprawiedliwość Bożą.

Czy może to oznaczać, że pierwsze stworzenie Boże, Adam, okazało się nieudane? Na pewno nie. Bóg zdecydował uczynić ludzi swoimi dziećmi, dlatego On pozwolił, by pierwszy człowiek wpadł w grzech. On pozwolił nam być grzesznikami, by Sam mógł wybawić nas i uczynić Swoimi dziećmi dzięki chrztu i krwi Jezusa Chrystusa. Dlatego powinniśmy wiedzieć, że wszyscy bez wyjątku narodziliśmy się grzesznikami.


Tymczasem Bóg zdecydował posłać Jezusa Chrystusa na ziemię jeszcze przed stworzeniem świata, znając, że ludzkość zostanie grzeszna. Następnie On złożył na Jezusa Chrystusa wszystkie grzechy świata przez Jego chrzest od Jana Chrzciciela i wydał Go na śmierć na krzyżu. Innymi słowy, On zdecydował nagrodzić błogosławieństwem przebaczenia grzechów i zostania dziećmi Bożymi wszystkich tych, którzy uwierzyli. Taki jest zamysł Boży i cel stworzenia ludzkości.

Niektórzy ludzie w swoim niezrozumieniu mogą pytać: “Popatrzcie na Ezawa i Jakuba. Czyż nie był jeden z nich wybrany, a inny odrzucony przez Boga?” Ale Bóg wcale nie wybiera bezwarunkowo tych, którzy nieustannie nalegają na zbawienie bez Jezusa Chrystusa. On wyraźnie zdecydował uczynić wszystkich ludzi swoimi dziećmi przez Jezusa Chrystusa. Myśląc tylko o Starym Testamencie, możemy dojść do wniosku, że Bóg wybiera jednych i odrzuca innych ludzi, jednak z Nowego Testamentu pewnie rozumiemy, że On wybrał takich ludzi, jak Jakub, by wybawić wszystkich grzeszników przez Jezusa Chrystusa. Powinniśmy wyraźnie znać i rozumieć, kogo Bóg powołał Swoim Słowem.

Kogo Bóg powołał i umiłował, Ezawa czy Jakuba? On powołał Jakuba, pełnego wad, nieuczciwego i niesprawiedliwego, by ukochać i wybawić go w sprawiedliwości Bożej. Wy również powinniście wierzyć w tę prawdę, w to, że Bóg Ojciec powołał was przez Jezusa Chrystusa w Jego sprawiedliwości. Wy również powinniście wierzyć w to, że ewangelia wody i Ducha w Jezusie Chrystusie jest sprawiedliwością Bożą.


Dlaczegoż Bóg wybrał takich ludzi, jak Jakub? Bóg wybrał Jakuba, ponieważ on był przedstawicielem całej niesprawiedliwej ludzkości. Powołanie Jakuba odpowiadało woli Bożej; powołanie według słowa Bożego: “zostaliśmy wybrani w Jezusie Chrystusie” również odpowiada Słowu prawdy: “aby niewzruszone pozostało postanowienie Boże, powzięte na zasadzie wolnego wyboru, zależne nie od uczynków, ale od woli powołującego”.

Zbawienie grzeszników przez Jezusa Chrystusa miało całkiem wykonać sprawiedliwość Bożą Jego miłością. Właśnie to jest Prawo zbawienia, ustawione sprawiedliwością Bożą dla wszystkich grzeszników. Aby przyodziać ich w swoją sprawiedliwość, Bóg powołał takich ludzi, jak Jakub, który wcale nie miał sprawiedliwości osobistej, i tych, którzy usłyszeli Jego wezwanie przez Jezusa Chrystusa.

Czy Bóg powołał tych, którzy są pełni sprawiedliwości osobistej, oraz tych, którzy wyglądali na bezbłędnych? Czy On powołał tych, którzy nie mieli sprawiedliwości osobistej, ale byli pełni wad? Ludzie, powołani przez Boga, są podobni do Jakuba. Bóg powołał i wybawił ludzi, którzy za swoje grzechy zasługiwali na piekło. Powinniście zrozumieć, że jeszcze od narodzenia jesteście grzesznikami i nie zasługujecie na chwałę Bożą, lecz na piekło. Innymi słowy, powinniście znać waszą prawdziwą istotę. Bóg powołał wszystkich grzeszników przez Jezusa Chrystusa i wybawił ich w Jego sprawiedliwości.

Ludzie Boga są usprawiedliwieni poprzez wiarę w Jego sprawiedliwość. Bóg zamyślił powołać wszystkich grzeszników i odpokutować za ich grzechy w Jezusie, i On wykonał wszystko, co zamyślił. Na tym właśnie polega predestynacja i prawdziwe wybranie w Jezusie Chrystusie, o którym mówi Pan. Aby zrozumieć prawdziwe wybranie Boże, powinniśmy najpierw zrozumieć podstawę tej prawdy, jak napisano w Starym Testamencie.



Podstawa wybrania Bożego w Starym Testamencie


I Księga Mojżeszowa 25:21–26 opowiada nam historię o Jakubie i Ezawie. Bóg wybrał Jakuba, jeszcze kiedy obaj byli w łonie matki Rebeki. Kalwin założył swoją doktrynę wybrania właśnie na tym urywku, ale wkrótce zrozumiemy, że jego zrozumienie zaprzecza woli Bożej. Istnieje przyczyna, dlaczego Bóg umiłował Jakuba bardziej niż Ezawa. Ona polega na tym, że tacy ludzie, jak Ezaw zamiast powierzyć się Bogu i we wszystkim Mu zaufać, wierzą we własne siły, podczas gdy tacy ludzie, jak Jakub, żyją, licząc i wierząc w sprawiedliwość Bożą. Napisano, że Bóg umiłował Jakuba bardziej niż Ezawa, i to znaczy, że Bóg umiłował takich ludzi, jak Jakub. Dlatego właśnie nas On “wybrał w Nim” (List do Efezjan 1:4).

“Bezwarunkowe wybranie” bez Jezusa i poza sprawiedliwością Bożą jest jedynie błędną chrześcijańską doktryną. Ta idea ustawia i wierzy w boga losu w chrześcijaństwie. Ponieważ Bóg zdecydował wybawić wszystkich grzeszników “w Jezusie Chrystusie”, Jego wybór jest sprawiedliwy. Gdyby Bóg bezwarunkowo wybrał Jakuba i bezpodstawnie odrzucił Ezawa, On byłby niesprawiedliwym Bogiem, ale On powołał nas w Jezusie Chrystusie. Więc by wybawić tych, których powołał, On posłał Syna Swego na ziemię, by Jezus zabrał wszystkie grzechy świata w momencie Swego chrztu i przelał swoją bezcenną krew na krzyżu. Oto jak Bóg wybrał i umiłował nas przez Jezusa Chrystusa.

Powinniśmy odrzucić wszystkie ludzkie myśli i wierzyć w słowo Pisma Świętego, nie literalnie, lecz z wiarą duchową. Innymi słowy, Bóg Ojciec wybrał nas wszystkich przez Jezusa Chrystusa. Jak więc Kalwin traktuje wybranie Boże? Wiara dopiero wtedy jest prawdziwa, kiedy człowiek zna i wierzy w sprawiedliwość Bożą. Wierzyć, że ludzkie słowa są prawdziwe właśnie oznacza oddawać cześć idolom, a nie Bogu.

Wiara w sprawiedliwość Bożą przez Jezusa Chrystusa całkiem odróżnia się od wiary w błędną doktrynę predestynacji. Gdybyśmy nie znali i nie wierzyli w Jezusa Chrystusa według zapisanego Słowa Bożego, niczym nie odróżnialibyśmy się od zwierząt, które nie mogą myśleć. Byliśmy wybrani jako dzieci Boże pieczęcią sprawiedliwości Bożej “w Jezusie Chrystusie”. Powinniśmy badać swoją wiarę na podstawie Słowa Bożego.


Jedna z pięciu doktryn kalwinizmu mówi o “ograniczonym przebłaganiu”. Ta doktryna twierdzi, że pośród wielu ludzi świata niektórzy są odcięci od zbawienia Bożego. Ale miłość i sprawiedliwość Boga nie mogą być niesprawiedliwe. Biblia mówi, że Bóg “...pragnie, by wszyscy ludzie zostali zbawieni i doszli do poznania prawdy” (I List Pawła do Tymoteusza 2:4). Gdyby błogosławieństwo zbawienia było ograniczone, darowane jednym i niedosięgłe dla innych ludzi, wielu ludzi całkiem przestałoby wierzyć w Jezusa. Ci, którzy wierzą w takie błędne doktryny, powinni powrócić do ewangelii wody i Ducha, otrzymać zbawienie od wszystkich grzechów i znaleźć życie wieczne, znając i wierząc, że Jezus Chrystus jest ich Zbawicielem. Bóg Swoją sprawiedliwością wybawił każdego grzesznika przez Jezusa Chrystusa.

Gdyby Bóg naprawdę miłował jednych i nienawidził innych ludzi, ludzie odwróciliby się od Niego. Przypuśćmy, że Bóg jest z nami tu i teraz. Gdyby On bez żadnej przyczyny wybierał jednych, którzy stoją, na przykład, po prawicy, by oni mogli otrzymać zbawienie, a innych ludzi, po lewicy, wrzucałby do piekła, czy czyniłby sprawiedliwie? Ci, którzy stoją po lewicy, koniecznie powstaliby przeciwko Bogu. Gdyby Bóg był taki, kto na świecie służyłby i wielbiłby Go jako prawdziwego Boga? Wszyscy ci, kogo Bóg bezpodstawnie znienawidziłby, protestowaliby i również znienawidziliby Boga. Powiadają, że nawet przestępcy w tym świecie mają własną moralność i sprawiedliwość. Jak więc nasz Stwórca mógłby być tak niesprawiedliwy i kto wierzyłby w takiego niesprawiedliwego Boga?


Nasz Ojciec zamyślił wybawić wszystkich grzeszników sprawiedliwością Bożą, która objawiła się w Jego Synu Jezusie Chrystusie. Dlatego właśnie Doktryna Ograniczonego Odkupienia Kalwina nie ma nic wspólnego ze sprawiedliwością Bożą. Tymczasem przez podobne błędne doktryny wielu ludzi, niestety, przedłuża popełniać błędy, niepoprawnie wierząc w Boga lub odwracają się od Niego, i to wszystko z powodu ich niepoprawnego zrozumienia.



Nieprawdziwy film


Kilka lat temu na podstawie powieści Stephen-a King-a “Bastion” został nakręcony miniserial telewizyjny i był aprobowany po całym świecie. Fabuła noweli rozwija się tak: W roku 1991 Amerykę uderzyła dżuma, zostawiwszy przy życiu tylko kilka tysięcy ludzi, którzy mieli “odporność” na tę epidemię. Wśród nich ci, którzy instynktownie służą Bogu, spotykają się w Boulder, Colorado, a ci, którzy czczą “Człowieka Ciemności”, idą do Las Vegas, Nevada. Dwie grupy osobno odbudowują społeczność, aż jedna zniszczy inną.

Pośród ludzi, którzy wyżyli, młody człowiek imieniem Stuart często śni, że nadszedł koniec świata, a starsza kobieta imieniem Abigail rozkazuje mu w jego snach iść do pewnego miejsca, przypominając mu, że Bóg już go wybrał. W tym filmie Bóg wybawił tego młodego człowieka, ponieważ jeszcze przed stworzeniem świata przeznaczył go, nawet kiedy on jeszcze nie wierzył ani w Boga, ani w Jezusa.

Czy Bóg bezwarunkowo zbawia tych, którzy nie wierzą w Jezusa? Na pewno nie. Bóg przeznaczył każdego w Jezusie Chrystusie, by wybawić od grzechów tych, którzy wierzą w Jego sprawiedliwość.

Historia tego filmu bazuje na kalwińskiej Doktrynie Predestynacji i Wybrania. Ten film jest jedynie historią, z której widzimy tylko część tej doktryny teologicznej. Jak mógł Bóg bezwarunkowo zdecydować posłać jednych ludzi do piekła, a innych wybrać dla zbawienia? Bóg jest sprawiedliwy, dlatego On przeznaczył i wybrał każdego przez Jezusa Chrystusa i nie ma żadnego, kto byłby odcięty od Jego sprawiedliwości. Boża predestynacja i wybranie bez Jezusa Chrystusa są nierozsądne i nie odpowiadają Biblii. Niestety, bardzo wielu teologów przedłuża twierdzić, że Bóg wybrał jednych i odrzucił innych ludzi.

Jeszcze przed stworzeniem wszechświata Bóg zamyślił wybawić wszystkich grzeszników i uczynić ich Swoimi dziećmi Swoją sprawiedliwością przez Jezusa Chrystusa. Innymi słowy, On wybrał wszystkich grzeszników przez ewangelię Jezusa. Czy wierzycie w to?

Czy wierzycie, że mnisi buddyjscy, którzy medytują wysoko w górach, są odcięci od wybrania Bożego? Gdyby Boża predestynacja i wybranie były bezpodstawne i nie zawierały Jezusa Chrystusa, nie musielibyśmy ani głosić Jego Słowa, ani wierzyć w Niego. Gdyby bez Zbawiciela Jezusa Chrystusa jednym ludziom było przeznaczone zbawienie, a innym nie, grzesznicy wcale nie potrzebowaliby wierzyć w Jezusa. Nawet to, że Jezus wybawił nas od wszystkich przewinień przez Swój chrzest i krew na krzyżu, wreszcie byłoby nierozsądne. Tymczasem w sprawiedliwości Bożej, spełnionej w Jezusie Chrystusie, Bóg dał zbawienie nawet mnichom buddyjskim, którzy nie wierzą w Jezusa, tylko jeśli się pokajają i zwrócą umysł do Boga.


Chcesz wiedzieć więcej o Liście św. Jana do Rzymian? Prosimy kliknąć poniższy banner, aby dostać bezpłatną książkę o Liście św. Jana do Rzymian.
Bible study on Romans

Jest wielu ludzi w tym świecie, którzy wierzą w Jezusa. Gdybyśmy musieli rozdzielić ich na dwie grupy, w jednej grupie byliby podobni do Ezawa, a w innej – podobni do Jakuba. Ludzie, podobni do Jakuba, uważają się za grzeszników, zasługujących na piekło, i w taki sposób są zbawieni od grzechów poprzez wiarę w darowaną przez Jezusa ewangelię wody i Ducha. Inna grupa to ludzie, podobne do Ezawa, którzy próbują wejść do nieba, dodając do wiary w Jezusa osobiste starania.

Do kogo jesteście podobni? Do Ezawa czy do Jakuba? Czy wierzycie w sprawiedliwość Bożą? Czy wierzycie w błędną doktrynę predestynacji? Od waszego wyboru z tych dwóch wyznań będzie zależało, gdzie będziecie – w piekle czy w niebie. Powinniście odrzucić wszystkie te błędne doktryny i napełnić się sprawiedliwością Bożą, by pojednać się z Bogiem poprzez wiarę w ewangelię wody i Ducha, która opowiada o sprawiedliwości Bożej. Jedynie taka wiara daje nam pełne zbawienie od naszych przewinień i życie wieczne.

Wstecz

 


Printable version   |  

 
Studia Biblijne
    Kazania
    Oswiadczenie wiary
    Czym jest ewangelia?
    Terminy biblijne
    Czesto zadawane pytania o wierze chrzescijanskiej
 

Zarejestruj się jako współpracownik
Dział współpracownika
   
Copyright © 2001 - 2017 The New Life Mission. All Rights Reserved.