" Darmo otrzymaliście, darmo dawajcie " (Ewangelia św. Mateusza 10:8)

STRONA GŁÓWNA   |  MAPA WITRYNY   |  KONTAKT   |  POMOC    
Studia Biblijne Bezpłatne książki chrześcijańskie Bezpłatne elektroniczne książki chrześcijańskie O nas
 



 Kazania wielebnego Paula C. Jong-a na ważne tematy.

 

Obrzezania Serca, Duchowe


< List św. Pawła do Rzymian 2:17–29 >
“Jeżeli jednak ty dumnie nazywasz siebie Żydem, całkowicie zdajesz się na Prawo, chlubisz się Bogiem, pouczony Prawem znasz Jego wolę i umiesz rozpoznać co lepsze, a jesteś przeświadczony, żeś przewodnikiem ślepych, światłością dla tych, którzy są w ciemności, wychowawcą nieumiejętnych, nauczycielem prostaczków, mającym w Prawie wyraz wszelkiej wiedzy i prawdy... Ty, który uczysz drugich, sam siebie nie uczysz. Głosisz, że nie wolno kraść, a kradniesz. Mówiąc, że nie wolno cudzołożyć, cudzołożysz? Który brzydzisz się bożkami, okradasz świątynie? Ty, który chlubisz się Prawem, przez przekraczanie Prawa znieważasz Boga. Z waszej to bowiem przyczyny – zgodnie z tym, jest napisane – poganie bluźnią imieniu Boga. Obrzezanie posiada wprawdzie wartość, jeżeli zachowujesz Prawo. Jeżeli jednak przekraczasz Prawo będąc obrzezanym, stajesz się takim, jak nieobrzezany. Jeżeli zaś nieobrzezany zachowuje przepisy Prawa, to czyż jego brak obrzezania nie będzie mu oceniony na równi z obrzezaniem? I tak ten, który od urodzenia jest nieobrzezany, a wypełnia Prawo, będzie sądził ciebie, który, mimo że masz księgę Prawa i obrzezanie, przestępujesz Prawo. Bo Żydem nie jest ten, który nim jest na zewnątrz, ani obrzezanie nie jest to, które jest widoczne na ciele, ale prawdziwym Żydem jest ten, kto jest nim wewnątrz, a prawdziwym obrzezaniem jest obrzezanie serca, duchowe, a nie według litery. I taki to otrzymuje pochwałę nie od ludzi, ale od Boga”.



Powinniśmy przyjąć obrzezania serca

“Obrzezanie serca”. Jesteśmy zbawieni, jeśli wierzymy całym swoim sercem. Powinniśmy mieć zbawienie w sercu. Bóg mówi: “prawdziwym obrzezaniem jest obrzezanie serca, duchowe, a nie według litery. I taki to otrzymuje pochwałę nie od ludzi, ale od Boga” (List św. Pawła do Rzymian 2:29). Powinniśmy mieć odpuszczenie grzechów w naszych sercach. Jeśli my nie będziemy mieć odpuszczenia grzechów w sercu, ono nie będzie prawdziwe. Wszyscy mamy oprócz zewnętrznego jeszcze i wewnętrzne “ja”, dlatego każdy z nas powinien otrzymać wewnętrzne odpuszczenie grzechów.

Apostoł Paweł w swoim Liście do Hebrajczyków mówi: “Obrzezanie serca”. Cóż obrzezywali Hebrajczycy? Oni obrzezywali część swego ciała. Tymczasem Apostoł Paweł mówi: “Obrzezanie serca”. Hebrajczycy dokonywali obrzezania zewnętrznego, a Paweł twierdzi, że obrzezanie musi być wewnątrz, w sercu. Kiedy zostajemy dziećmi Bożymi, Pan mówi do nas w naszych sercach.

Paweł nie powiada nam o obrzezaniu zewnętrznym, ale o obrzezaniu i odpuszczeniu grzechów w sercu. Więc kiedy Paweł mówi: “Bo i cóż, jeśli niektórzy stali się niewierni, czyż ich niewierność miałaby zniweczyć wierność Boga?” (List św. Pawła do Rzymian 3:3), on ma na widoku, że “niektórzy nie wierzyli sercem”. On nie powiada nam o wierze zewnętrznej, ale mówi “wierzcie sercem”. Powinniśmy wiedzieć, co Apostoł Paweł ma na widoku i co oznacza odpuszczenie grzechów. Powinniśmy się dowiedzieć, jak możemy znaleźć przebaczenie wykroczeń w naszych sercach przez słowo Boże.

“Bo i cóż, jeśli niektórzy stali się niewierni?” oznacza: “Bo cóż, jeśli Hebrajczycy nie wierzyli w Jezusa Chrystusa jako Zbawiciela, chociaż byli dziedzicami Abrahama według ciała?” Czy może ich niewiara zniszczyć sprawiedliwość Bożą?

Czy może osłabnąć ta prawda, że Jezus zmył wszystkie nasze grzechy, w tej liczbie grzechy spadkobierców Abrahama? Nigdy. Paweł mówi, że nawet Hebrajczycy, którzy są dziedzicami Abrahama według ciała, mogą znaleźć zbawienie, jeśli uwierzą, że Jezus Chrystus jest Zbawicielem, synem Bożym, który zmył wszystkie grzechy świata dzięki Swemu Chrztu i ukrzyżowaniu. On również mówi, że zbawienie i łaska Boża przez Jezusa Chrystusa nie mogą stracić swej siły.

List św. Pawła do Rzymian 3:3–4 twierdzi: “Bo i cóż, jeśli niektórzy stali się niewierni, czyż ich niewierność miałaby zniweczyć wierność Boga? Żadną miarą! Bóg przecież musi okazać się prawdomówny, każdy zaś człowiek kłamliwy, zgodnie z tym, co napisane: Abyś się okazał sprawiedliwy w słowach Twoich i odniósł zwycięstwo, kiedy Cię sądzą”. Pan złożył obietnicę w Swoim Słowie; Pan uświęcił wierzących, albowiem Sam wykonał Swoją obietnicę. Bóg chce pokazać Swoją sprawiedliwość i usprawiedliwić tych, którzy dzięki Jego słowu mają wiarę w Jezusa, który, zostawszy osądzony, wykonał to, co obiecał Bóg Ojciec. Nawet my, mając odpuszczenie grzechów w naszych sercach, również chcemy być sądzeni według Jego Słowa i zwyciężyć razem z Nim, kiedy będzie sąd.



Apostoł Paweł mówi o “ja” zewnętrznym i wewnętrznym

Paweł mówi o swoim “ja” zewnętrznym i wewnętrznym. My również mamy “ja” zewnętrzne i wewnętrzne, czyli ciało i duch. Jesteśmy tacy sami, jak i on. Dalej Paweł wyjaśnia.

List św. Pawła do Rzymian 3:5 twierdzi: “Lecz jeśli nasza nieprawość uwydatnia sprawiedliwość Bożą, to cóż powiemy? Czy Bóg jest niesprawiedliwy, gdy okazuje zagniewanie? – wyrażam się po ludzku?” (List św. Pawła do Rzymian 3:5). Paweł wcale nie ma na widoku, że “ja” zewnętrzne jest czyste. Jego ciało jest brudne i przedłuża grzeszyć aż do śmierci. To dotyczy wszystkich ludzi na ziemi. Tymczasem jeśli Bóg wybawił tych ludzi, czyż to nie świadczy o Jego sprawiedliwości? Czyż Bóg nie jest sprawiedliwy, jeśli On wybawił ludzi, chociaż ich “ja” zewnętrzne jest słabe i niemocne? Dlatego Paweł mówi: “Lecz jeśli nasza nieprawość uwydatnia sprawiedliwość Bożą, to cóż powiemy? Czy Bóg jest niesprawiedliwy, gdy okazuje zagniewanie? – wyrażam się po ludzku. Żadną miarą! Bo w takim razie jakże Bóg sądzić będzie ten świat?” (List św. Pawła do Rzymian 3:5–6). Paweł wyjaśnia, że my mamy zbawienie nie dlatego, że nasze “ja” zewnętrzne jest czyste.

My mamy “ja” zewnętrzne i wewnętrzne. Tymczasem Paweł mówi o “ja” wewnętrznym, o sercu: “Bo i cóż, jeśli niektórzy stali się niewierni, czyż ich niewierność miałaby zniweczyć wierność Boga? Prawdziwym obrzezaniem jest obrzezanie serca”. Nasza wiara nie jest prawdziwa, jeśli my jednego dnia zostajemy sprawiedliwymi, a nazajutrz robimy się grzesznikami, potwierdzając prawdziwość naszej wiary swoim “ja” zewnętrznym, które jest grzeszne i niemocne.



“Ja” zewnętrzne grzeszy aż do śmierci

Apostoł Paweł nie pokładał nadziej w swoim “ja” zewnętrznym. Ci, których grzechy są zmyte, również mają “ja” zewnętrzne i wewnętrzne. Co oni odczuwają, kiedy widzą uczynki swego “ja” zewnętrznego, swego ciała? Oni nie mogą się nie rozczarowywać. Popatrzmy na nasze “ja” zewnętrzne. Niekiedy jesteśmy dobrzy, ale niekiedy jesteśmy po prostu nieznośni i ohydni. Biblia mówi, że nasze “ja” zewnętrzne było ukrzyżowane razem z Panem Jezusem. Nasze “ja” zewnętrzne umarło, a Jezus Chrystus przebaczył wszystkie nieprawości naszego “ja” zewnętrznego.

My, którzy jesteśmy zbawieni, ciągle rozczarowujemy się do swego “ja” zewnętrznego, kiedy patrzymy na siebie z boku. Czasami, gdy nasze “ja” zewnętrzne czyni dobro, nam się wydaje, że jeszcze jest nadzieja, ale my zasmucamy się, kiedy nasze oczekiwania się nie spełniają. Myślimy, że nasza wiara jest rozbita, kiedy nasze “ja” zewnętrzne nas zasmuca. Tymczasem to zdanie jest błędne. Nasze “ja” zewnętrzne już zostało ukrzyżowane z Panem. Ci, którzy otrzymali odpuszczenie grzechów, również przedłużają grzeszyć swoim ciałem fizycznym. Ale czyż to jest grzech? Tak, grzech, ale ten grzech już jest martwy. On jest martwy, ponieważ wszystkie nieprawości były zniszczone przez naszego Pana na krzyżu. Grzech, popełniany przez naszego człowieka zewnętrznego, nie jest poważnym problemem; znacznie niebezpieczniejsza jest niesprawiedliwość naszego serca przed Panem.



WPowinniśmy wierzyć w Boga całym swoim sercem

Zaraz po odpuszczeniu grzechów sprawiedliwy znajduje w sobie więcej nieprawości. Zbawienie Boże byłoby niedoskonałe, gdybyśmy łożyli główny nacisk na zbawieniu naszego “ja” zewnętrznego, które nie może nie grzeszyć raz po raz. Nasza wiara nie miałaby nic wspólnego z wiarą w Boga, którą miał Abraham, gdybyśmy mieli nadzieję tylko na uczynki ciała.

Apostoł Paweł mówi: “Obrzezanie serca”. My zostajemy sprawiedliwymi i świętymi, mając wiarę w sercu, a nie dzięki uczynkom naszego “ja” zewnętrznego. Świętość nie zależy od tego, czy nasze “ja” zewnętrzne czyni tak, jak chce Bóg, czy nie. Czy rozumiecie? Problem polega na tym, że my mamy tak “ja” wewnętrzne, jak i zewnętrzne, które są ze sobą połączone. My więc niekiedy próbujemy łożyć większy nacisk na nasze “ja” zewnętrzne. My zostajemy pewni, jeśli nasze “ja” zewnętrzne czyni dobro, ale zasmucamy się, kiedy ono popełnia zło. Paweł twierdzi, że taka wiara jest błędna.

“Obrzezanie serca”. Na czymże polega prawda? Jak możemy wiedzieć i wierzyć całym sercem? W Ewangelii św. Mateusza 16:15–16 Jezus zapytał: “A wy za kogo Mnie uważacie? Odpowiedział Szymon Piotr: Ty jesteś Mesjasz, Syn Boga żywego!” Piotr wierzył w to całym swoim sercem. Jezus powiedział: “Błogosławiony jesteś, Szymonie, synu Jony. Albowiem nie objawiły ci tego ciało i krew, lecz Ojciec mój, który jest w niebie”.Jezus świadczył, że wiara Piotra jest sprawiedliwa.

Abraham nie miał syna. Bóg prowadził go Swoim słowem i obiecał, że da mu syna i że zostanie ojcem wielu ludów. On również powiedział, że Bóg będzie Bogiem dla niego i jego potomków. Bóg rozkazał Abrahamowi, by jego rodzina i potomkowie przestrzegali obrzezania na znak Testamentu, zawartego między Bogiem a Abrahamem. “Szrama od obrzezania napletka jest znakiem, że Jestem twoim Bogiem” powiedział Pan. Abraham całym sercem uwierzył w tę obietnicę. On uwierzył, że Bóg będzie Bogiem dla niego i jego potomków. On uwierzył w Samego Boga.



Zostaliśmy sprawiedliwymi, całym sercem uwierzywszy w ewangelię wody i Ducha

My zostajemy sprawiedliwymi, jeśli całym sercem wierzymy w to, że Pan jest naszym Bogiem i Zbawicielem. My otrzymujemy zbawienie poprzez wiarę, która pochodzi z naszego serca. Inaczej nie zmoglibyśmy się zbawić. Zostaliśmy sprawiedliwymi, ponieważ uwierzyliśmy, że Pan jest naszym Bogiem i że On zmył wszystkie nasze grzechy chrztem Jezusa i Jego śmiercią na krzyżu. Wiara całego serca ratuje nas. Biblia mówi: “Bo sercem przyjęta wiara prowadzi do usprawiedliwienia, a wyznawanie jej ustami – do zbawienia” (List św. Pawła do Rzymian 10:10).

Powinniśmy wyraźnie wierzyć, że zostaniemy sprawiedliwymi, wierząc całym swoim sercem, a nie spełniając dobre uczynki naszym ciałem. Nie zostalibyśmy sprawiedliwymi, gdyby Jezus postawił jeden warunek naszemu “ja” zewnętrznemu, mówiąc: “Ja zmyję wszystkie wasze grzechy, ale tylko pod jednym warunkiem. Wy zmożecie zostać moimi dziećmi, jeśli przestaniecie grzeszyć. Wy nie możecie zostać moimi dziećmi, jeśli będziecie nadal popełniać grzech”.

My zostajemy sprawiedliwymi poprzez wiarę w sercu. Czy moglibyśmy zostać sprawiedliwymi, gdyby Bóg postawił konkretne warunki dla naszego “ja” zewnętrznego? Czy wierzycie, że Bóg wybawił was, wziąwszy na Siebie wszystkie wasze grzechy, przyjąwszy chrzest w rzece Jordan i ukrzyżowanie, poniósłszy w taki sposób karę za was? Jak wierzycie w to? Czy nie wierzycie całym swoim sercem? Czy moglibyśmy być całkiem zbawieni, gdyby Bóg powiedział: “Przebaczę wszystkie wasze nieznaczne grzechy, ale nie przebaczę wielkich nieprawości. Pokasuję wasze zbawienie, jeśli nie zmożecie wykonać tych warunków”?



Powinniśmy oddzielać nasze “ja” zewnętrzne od wewnętrznego

Nasze ciało, nasze “ja” zewnętrzne, zawsze słabnie i nie może samodzielnie otrzymać sprawiedliwości Bożej. My zostajemy sprawiedliwymi, jeśli całym swoim sercem wierzymy w Pana, ponieważ On obiecał wybawić tych, którzy wierzą całym sercem. Bóg czyni nas swoimi sprawiedliwymi dziećmi, widząc naszą wiarę i to, że my przyjmujemy wszystko, co Bóg uczynił dla nas, oraz prawdę, że Jezus zabrał i zmył wszystkie nasze grzechy. Taki jest Testament Boży i właśnie tak Pan wybawił nas, wykonawszy Swoją obietnicę.

Bóg mówi, że kiedy On widzi wiarę w naszych sercach, my zostajemy Jego ludem. Powinniśmy oddzielać nasze “ja” zewnętrzne od wewnętrznego. Nikt na ziemi nie mógłby otrzymać odpuszczenia grzechów, gdyby punktem oparcia naszego zbawienia były uczynki naszego “ja” zewnętrznego, naszego ciała. “Obrzezanie serca”. Jesteśmy zbawieni poprzez wiarę w Jezusa Chrystusa w naszym sercu. Czy rozumiecie? “Bo sercem przyjęta wiara prowadzi do usprawiedliwienia, a wyznawanie jej ustami – do zbawienia” (List św. Pawła do Rzymian 10:10). Apostoł Paweł ciągle oddziela nasze “ja” zewnętrzne od wewnętrznego.

Nasze “ja” zewnętrzne jest gorsze od gówna pieskiego, nic nie jest warte. I nie trzeba wykorzystywać Abrahama jako wzór. Popatrzcie na siebie. Popatrzcie na swoje nikczemne ciało. Ciało jest miejscem nieprawdy, ponieważ pragnie wysokiego stanowiska socjalnego i rozkoszy. Czyż ciało nie czyni jedynie tego, co jest dla niego korzystne? Musielibyśmy potępiać swoje ciało częściej niż dwanaście razy na dzień, gdybyśmy sądzili je za to, o czym ono myśli i co czyni. Ciało opiera się Bogu.

Na szczęście, Bóg nie zwraca uwagi na nasze “ja” zewnętrzne, a przypatruje się tylko naszemu “ja” wewnętrznemu. On ratuje nas, kiedy widzi, że my naprawdę całym sercem wierzymy w Jezusa jako naszego Zbawiciela. On mówi, że Pan wybawił nas od wszystkich grzechów.



My nigdy nie zmożemy otrzymać zbawienia według swoich własnych pomysłów

Popatrzmy na nasze myśli. My myślimy, że możemy wierzyć po prostu według naszych pomysłów. My możemy wierzyć według przekonań ciała, myśląc: “Byłem zbawiony, ponieważ Bóg mnie wybawił”. Tymczasem nie możemy się zbawić według naszych pomysłów. Umysł cielesny zawsze się zmienia i wciąż popełnia zło. To prawda? Umysł cielesny chce czynić to a to, dogadzając swoim żądzom.

Przypuśćmy, że ktoś wierzy, opierając się o własne myśli. On może mieć pewność swego zbawienia, kiedy jego myśli brzmią tak: “Jezus zmył wszystkie nasze grzechy w rzece Jordan”. Ponieważ myśli ciała są nieustanne, człowiek nie może nie wątpić o swoim zbawieniu, ponieważ w pewnym momencie niepewność wkrada się w jego słabą wiarę w zbawienie. Niepoprawnie wybudowana wiara, zbudowana na myśli cielesnych, koniecznie upadnie od uderzenia wątpliwości.

My nie możemy szczerze wierzyć w Boga i w prawdę, jeśli pokładamy nadzieje w wyznaniu, bazującym na naszych pomysłach. Taka wiara jest podobna do budynku, zbudowanego na piasku: “Spadł deszcz, wezbrały potoki, zerwały się wichry i rzuciły się na ten dom. I runął, a upadek jego był wielki!” (Ew. św. Mateusza 7:27)

Więc człowiek, który wierzy według swoich myśli, jest daleki od wiary, zbudowanej na Słowie Bożym. Bóg powiedział: “Abyś się okazał sprawiedliwy w słowach Twoich i odniósł zwycięstwo, kiedy Cię sądzą” (List św. Pawła do Rzymian 3:4). Nasze zbawienie powinno bazować na Słowie Bożym. Słowo zostaje ciałem i żyje pośród nas, a Bóg jest Słowem. Słowo przyszło na ziemię w ludzkim ciele. Jezus wybawił nas i wniebowstąpił w wieku 33 lat. Następnie On posłał Swoich Apostołów, by oni zapisali Słowo Obietnicy, które jest pełnieniem Starego Testamentu i które Pan przedtem dał Swoim sługom. W Biblii zostało zapisane to, co On powiedział i uczynił. Bóg objawia się w Słowie i przez Słowo, On mówi przez Słowo i zbawiła nas Swoim Słowem.

 

My nie możemy otrzymać doskonałego odpuszczenia grzechów według naszych pomysłów, nie wierząc w Słowo Boże i myśląc: “Niekiedy wydaje mi się, że jestem zbawiony, ale niekiedy ja nie mogę wierzyć w zbawienie Pańskie”. My nie możemy dostąpić zbawienia przez nasze myśli, ponieważ one ciągle się zmieniają i nie zawsze są szczere.

Apostoł Paweł mówi, że prawdziwe obrzezanie to obrzezanie serca, i my wierzymy w Jego sprawiedliwość całym swoim sercem. Kiedy nasze serca wierzą w Jego słowo, one koniecznie świadczą, że Bóg wykonał Swój Testament, zawarty w Starym Testamencie. On wybawił nas w Nowym Testamencie Swoim Słowem. Jesteśmy zbawieni i zostaliśmy dziećmi Bożymi, wierząc całym swoim sercem w słowo Boże.



Jesteśmy zbawieni od wszystkich grzechów dzięki szczerej wierze w ewangelię wody i Ducha

Jesteśmy zbawieni poprzez wiarę, ponieważ serce może przyjąć Boga, ale myśli naszego umysłu cielesnego nie mogą Go przyjąć. My zostajemy dziećmi Bożymi przez wiarę całego serca, a nie przez uczynki lub myśli naszego “ja” zewnętrznego. Bezsprzecznie zostaliśmy dziećmi Bożymi poprzez wiarę w Jego słowo. Czy wierzycie całym sercem? Czy przyjęliście do serca obrzezanie? Czy wierzycie, że Jezus jest waszym Zbawicielem? Ten, kto wierzy w Syna Bożego, ma świadectwo wewnątrz siebie. Czy macie wewnątrz siebie świadectwo nie doświadczenia osobistego, a tego, że Jezus całkiem was wybawił? Czy chronicie w swoim sercu słowo Boże? Czy chronicie słowo, które dało wam przebaczenie przewinień? Mieć prawdziwą wiarę oznacza zbawić się poprzez wiarę.

My otrzymujemy odpuszczenie grzechów, wierząc w słowo Boże w swoim sercu. Tymczasem często rozczarowujemy się, kiedy widzimy słabość naszego “ja” zewnętrznego. Dopiero wtedy możemy odejść od wiary w Boga. Ten, kto wcale nie rozumie prawdy, przebywa w niewoli iluzji. Większość chrześcijan ocenia wiarę przez uczynki. To gruba pomyłka. Nie powinniśmy oceniać wiarę według naszych myśli. Nie powinniśmy budować naszej wiary na ciele, ponieważ ciało jest próżne i nikczemne. Stary i Nowy Testamenty opowiadają nam, że człowiek zostaje sprawiedliwym, jeśli całym sercem wierzy w słowo Boże. My nie możemy otrzymać zbawienia przez uczynki ciała. To, czy grzeszymy, czy czynimy dobro, nie ma żadnego stosunku do Boga i Jego sławy.

Prawdziwa wiara oznacza otrzymanie zbawienia poprzez prawdziwe słowo Boże. Nasze wyznanie wiary jest niepoprawne, jeśli nasze serca są niesprawiedliwe; jeśli nasze serca są sprawiedliwe, to i wiara nasza jest prawdziwa. Sprawiedliwe zachowanie pochodzi od poprawnej wiary. A niesprawiedliwe zachowanie może pochodzić od słabego serca. Tymczasem bardzo ważne jest to, że Bóg patrzy na nasze serce. Bóg patrzy na serce i dokładnie je bada. Bóg ocenia, czy ono jest sprawiedliwe, czy nie. Bóg patrzy, czy naprawdę my całym sercem wierzymy, czy nie. Czy rozumiecie? Czy wiecie, że Bóg patrzy na wasze serce? Bóg zwraca uwagę na to, czy wierzycie w Jezusa Chrystusa, czy nie. Czy wierzycie w Jezusa całym swoim sercem?

Bóg obserwuje nas i bada, czy wierzymy całym sercem, czy nie. On patrzy w głąb naszych serc. Powinniśmy wypróbowywać swoje serca przed Panem. Obrzezanie serca. Czy wierzycie całym sercem? Bóg patrzy na serce człowieka! On ocenia, czy my naprawdę wierzymy w sercu, czy nie. On patrzy, czy my naprawdę znamy prawdę i czy naprawdę pragniemy szukać prawdę. On ocenia, czy my mamy wiarę w sercu, czy nie, czy chcemy iść za Nim i wierzyć w Jego Słowo.



Istnieje społeczność religijna, łożąca osobliwy nacisk na dokładnym czasie ponownego narodzenia

Bardzo ważne jest wyraźnie wiedzieć, co Jezus Chrystus uczynił dla nas, i wierzyć w to całym sercem. Tymczasem istnieją społeczności religijne, w których bracia i siostry myślą, że oni nie są zbawieni. Ja bardzo współczuję członkom podobnych społeczności. Ja chcę, by oni zrozumieli mnie, chcę im opowiedzieć o ewangelii wody i Ducha. Czy wasze grzechy są zmyte? –Amen.– Czy wierzycie w to całym sercem?

Tymczasem są ludzie, którzy powiadają, że nasza wiara jest błędna. Oni twierdzą, że nie powinniśmy wierzyć w zapisane Słowo, ale natomiast ufać jedynie temu, co zostało dowiedzione przez naukę. Oni uczą, że takie jest doskonałe zbawienie i doskonała wiara. Oni powiadają, że narodzony ponownie człowiek powinien znać dokładną datę swego ponownego narodzenia (godzina, dzień, miesiąc). Kiedyś brat Chwang spotkał się z jednym z takich ludzi i ten rozpytywał go, kiedy on się urodził ponownie. Kiedyż brat Chwang powiedział, że nie zna dokładnego czasu swych ponownych narodzin, ale wie na pewno, że urodził się ponownie, gdy w zeszłym roku uwierzył w ewangelię wody i Ducha, ten człowiek powiedział, że brat Chwang nie został zbawiony.

Oczywiście, jeśli wpatrzyć się w przeszłość, możemy powiedzieć dokładną datę, miesiąc i rok, kiedy urodziliśmy się ponownie. My możemy nawet powiedzieć, czy to był dzień, czy wieczór, podczas obiadu czy kolacji. Tymczasem zbawienie zależy od wiary w naszym sercu. I wcale nie jest ważne, czy wy możecie wspomnieć dokładną godzinę, czy nie.



Obrzezanie serca

Pan wziął na Siebie wszystkie nasze grzechy w rzece Jordan i został ukrzyżowany zamiast nas, by ponieść karę za nasze bezprawie. On był urażony włócznią za nasze przestępstwa i męczony za nasze bezprawie. On zniszczył wszystkie grzechy naszego człowieka wewnętrznego i zewnętrznego. Nasz duch zmartwychwstał i teraz my możemy iść za Panem tak, jak On chce, nawet jeśli niektórzy ludzie mogą złośliwie nam powiadać, że nie jesteśmy zbawieni.

Co mówi Biblia o “ja” zewnętrznym? Kiedy otrzymujemy odpuszczenie grzechów, coraz lepiej widzimy, że jesteśmy słabi i niedoskonali. Tymczasem jesteśmy zbawieni, jeśli sercem wierzymy, że Pan jest naszym Bogiem i że Jezus zmył wszystkie nasze grzechy w rzece Jordan dzięki Jego chrztu i ukrzyżowaniu.

Nie jesteśmy tacy, jak ludzie, którzy łożą wielki nacisk na swoje ponowne narodziny i wierzą jedynie w to, co zostało dowiedzione przez naukę. Oczywiście, oni nie są zbawieni. Czy wierzycie w to, że Jezus Chrystus jest naszym Zbawicielem? –men.– Wiara zaczyna się właśnie od tego; od tego momentu Pan prowadzi nasze serca. Pan mówi, że jesteśmy Jego sprawiedliwymi dziećmi i że nasza wiara jest prawdziwa. On błogosławi nasze serca i chce, byśmy całym sercem szli za Nim w wierze. Bóg skierowuje nas i błogosławi nas, kiedy idziemy za Nim w szczerej wierze.

Want to know more about the book of Romans? Please click the banner below to get your free book on the book of Romans.
Bible study on Romans

“Obrzezanie serca”. Byliśmy zbawieni poprzez szczerą wiarę. Wielu ludzi na ziemi twierdzi, że ich wybawiła serdeczna wiara w ewangelię. Tymczasem oni dodają do wiary jeszcze swoje uczynki. Oni rozpatrują uczynki “ja” zewnętrznego jak niezbędny warunek ich wiary. Oni twierdzą, że wiara w ewangelię wody i Ducha nie może ich przyprowadzić do zbawienia, ponieważ mieszają wiarę w sercu z osobistymi uczynkami.

Wreszcie oni łożą większy nacisk na tym, czy ich “ja” zewnętrzne czyni dobro i jak często oni podnoszą Bogu modlitwy wyrażające żal za grzechy. Oni są dalecy od zbawienia, nawet jeśli myślą, że są całkiem zbawieni od grzechów.



Bóg patrzy na serce

My wierzymy, że zostajemy sprawiedliwymi w sercu, przecież to wcale nie zależy od naszego ciała fizycznego i nie ma nic wspólnego z naszymi uczynkami. Właśnie zbawienie nie ma nic wspólnego z naszymi uczynkami. Czy odnaleźliście przebudzenie, kiedy się dowiedzieliście, że wszystkie wasze nieprawości są zmyte? Czy chcecie z radością służyć Panu? Czy z radością głosicie ewangelię? Czy chcecie sami brać udział w tej zachwycającej misji? Serce zostaje wdzięczne i radosne, ponieważ Pan przyjmuje naszą wiarę, kiedy my wierzymy całym sercem. Więc właśnie serce jest nadzwyczajnie ważne dla Pana.

Wstecz

 


Printable version   |  

 
Studia Biblijne
    Kazania
    Oswiadczenie wiary
    Czym jest ewangelia?
    Terminy biblijne
    Czesto zadawane pytania o wierze chrzescijanskiej
 

Zarejestruj się jako współpracownik
Dział współpracownika
   
Copyright © 2001 - 2017 The New Life Mission. All Rights Reserved.